᾽Αμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ μὴ εἰσερχόμενος διὰ τῆς ϑύρας εἰς τὴν αὐλὴν τῶν προβάτων ἀλλὰ ἀναβαίνων ἀλλαχόϑεν ἐκεῖνος κλέπτης ἐστὶν καὶ λῃστής·
Ամէն ամէն ասեմ ձեզ. որ ոչ մտանէ ընդ դուռն ի գաւիթ ոչխարացն, այլ ընդ այլ ելանէ, նա գող է եւ աւազակ։
მართლიად მართალსა გეტყჳ თქუენ: რომელი არა შევიდეს კარით ეზოსა ცხოვართასა, არამედ სხჳთ შთაჴდეს, იგი მპარავი არს და ავაზაკი.
ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ: რომელი არა შევალს კარით ეზოსა ცხოვართასა, არამედ სხჳთ კერძო შევალს, იგი მპარავი არს და ავაზაკი.
ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ: რომელი არა შევალს კარით ეზოსა ცხოვართასა, არამედ სხჳთ კერძო შევალს, იგი მპარავი არს და ავაზაკი.
ὁ δὲ εἰσερχόμενος διὰ τῆς ϑύρας ποιμήν ἐστιν τῶν προβάτων.
Իսկ որ մտանէ ընդ դուռն, հովիւ է ոչխարաց։
ხოლო რომელი შევიდეს კარით, მწყემსი არნ იგი ცხოვართაჲ.
ხოლო რომელი შევალნ კარით, იგი მწყემსი არნ ცხოვართაჲ.
ხოლო რომელი შევალს კარით, მწყემსი არს ცხოვართაჲ.
τούτῳ ὁ ϑυρωρὸς ἀνοίγει, καὶ τὰ πρόβατα τῆς ϕωνῆς αὐτοῦ ἀκούει, καὶ τὰ ἴδια πρόβατα ϕωνεῖ κατ' ὄνομα καὶ ἐξάγει αὐτά.
Նմա դռնապանն բանայ, եւ ոչխարքն ձայնի նորա լսեն. եւ զիւր ոչխարսն կոչէ յանուանէ, եւ հանէ զնոսա։
მას მეკარემან განუღის, და ცხოვართა მათ ჴმისა მისისაჲ ესმინ, და თჳსთა მათ ცხოვართა უწესნ სახელით, და გამოისხნის იგინი.
ამას მეკარემან განუღის, და ცხოართა ჴმისა მისისაჲ ისმინიან, და თუისთა ცხოართა უწესნ სახელით და განიყვანნის იგინი.
ამას მეკარემან განუღის, და ცხოვართა ჴმისა მისისაჲ ისმინიან, და თჳსთა ცხოვართა უწესნ სახელით და გამოიყვანნის იგინი.
ამას მეკარემანცა განუღის, და ცხოვართა ჴმისა მისისაჲ ისმინიან, და თჳსთა ცხოვართა უწესნ სახელით და განიყვანნის იგინი.
ὅταν τὰ ἴδια πάντα ἐκβάλῃ, ἔμπροσϑεν αὐτῶν πορεύεται, καὶ τὰ πρόβατα αὐτῷ ἀκολουϑεῖ, ὅτι οἴδασιν τὴν ϕωνὴν αὐτοῦ·
Եւ յորժամ զիւրն զամենայն հանիցէ, առաջի նոցա երթայ, եւ ոչխարքն զհետ նորա երթան, զի ճանաչեն զձայն նորա։
და წინაწარუძღჳს მათ, და ცხოვარნი იგი მისდევედ მას, რამეთუ იცნიან ჴმაჲ მისი.
და ოდეს ყოველნი თუისნი მისნი განიყვანნის, წინაშე მათსა ვიდოდის, და ცხოარნი იგი შეუდგენ მას, რამეთუ იციან ჴმაჲ მისი.
და ოდეს ყოველნი თჳსნი იგი განიყვანნეს, წინაშე მათსა ვიდოდის, და ცხოვარნი იგი შეუდგენ მას, რამეთუ იციან ჴმაჲ მისი.
და ოდეს თჳსნი იგი ყოველნი განიყვანნის, წინაშე მათსა ვიდოდის, და შეუდგენ მას ცხოვარნი იგი, რამეთუ იციან ჴმაჲ მისი.
ἀλλοτρίῳ δὲ οὐ μὴ ἀκολουϑήσουσιν ἀλλὰ ϕεύξονται ἀπ' αὐτοῦ, ὅτι οὐκ οἴδασιν τῶν ἀλλοτρίων τὴν ϕωνήν.
Զօտարի զհետ ոչ երթիցեն, այլ փախիցեն ի նմանէ, զի ոչ ճանաչեն զձայն օտարաց։
ხოლო უცხოსა არა მისდევედ, არამედ ივლტიედ მისგან, რამეთუ არა იცნიან ჴმაჲ უცხოჲსაჲ მის.
ხოლო უცხოსა არა შეუდგენ, არამედ ივლტოდიან მისგან, რამეთუ არა იციან ჴმაჲ უცხოი.
ხოლო უცხოსა არა შეუდგენ, არამედ ივლტოდიან მისგან, რამეთუ არა იციან ჴმაჲ უცხოჲსაჲ.
ხოლო უცხოსა არა შეუდგენ, არამედ ივლტოდიან მისგან, რამეთუ არა იციან ჴმაჲ უცხოჲსაჲ მის.
Ταύτην τὴν παροιμίαν εἶπεν αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς· ἐκεῖνοι δὲ οὐκ ἔγνωσαν τίνα ἦν ἃ ἐλάλει αὐτοῖς.
Զայս առակ՝ ասաց նոցա Յիսուս, եւ նոքա ոչ գիտէին՝ թէ զինչ էր որ խօսէր ընդ նոսա։
ესე იგავი ჰრქუა მათ იესუ, და მათ არა ცნეს, რაჲ არს, რასა ეტყოდა მათ.
ამას იგავსა ეტყოდა მათ იესუ, ხოლო მათ ვერ გულისხმა-ყვეს, რასა-იგი ეტყოდა მათ.
ამას იგავსა ეტყოდა მათ იესუ, ხოლო მათ ვერ გულისხმა-ყვეს, რასა-იგი ეტყოდა მათ.
ამას იგავსა ეტყოდა მათ იესუ, და მათ არა გულისჴმა-ყვეს, რასა-იგი ეტყოდა მათ.
Εἶπεν οὖν πάλιν ὁ ᾽Ιησοῦς, ᾽Αμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἐγώ εἰμι ἡ ϑύρα τῶν προβάτων.
Դարձեալ՝ ասէ ցնոսա Յիսուս. ամէն ամէն ասեմ ձեզ, զի ես եմ դուռն ոչխարաց։
მერმე ჰრქუა მათ იესუ: მართლიად მართალსა გეტყჳ თქუენ, რამეთუ მე ვარ კარი ცხოვართაჲ.
ხოლო იესუ მერმეცა ჰრქუა მათ: ამენ, ამენ გეტყუი თქუენ, რამეთუ მე ვარ კარი ცხოართაჲ.
ხოლო იესუ მერმეცა ჰრქუა მათ: ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ, რამეთუ მე ვარ კარი ცხოვართაჲ.
ხოლო იესუ მერმეცა ჰრქუა მათ: ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ: მე ვარ კარი ცხოვართაჲ.
πάντες ὅσοι ἦλϑον [πρὸ ἐμοῦ] κλέπται εἰσὶν καὶ λῃσταί· ἀλλ' οὐκ ἤκουσαν αὐτῶν τὰ πρόβατα.
Ամենեքեան որ յառաջ քան զիս եկին, գողք էին եւ աւազակք. այլ ոչ լուան նոցա ոչխարքն։
ყოველნი, რომელნი ჩემსა წინა მოვიდეს, მპარავნი იყვნეს და ავაზაკნი, და არა ისმინეს მათი ცხოვართა მათ.
ყოველნი, რომელნი მოვიდეს პირველ ჩემსა, მპარავნი იყვნეს და ავაზაკნი, არამედ არა ისმინეს მათი ცხოართა.
ყოველნი, რომელნი პირველ ჩემსა მოვიდეს, მპარავნი იყვნეს და ავაზაკნი, არამედ არა ისმინეს მათი ცხოვართა,
ყოველნი რომელნი ჩემსა პირველად მოვიდეს, მპარავნი იყვნეს და ავაზაკნი, არამედ არა ისმინეს მათი ცხოვართა.
ἐγώ εἰμι ἡ ϑύρα· δι' ἐμοῦ ἐάν τις εἰσέλϑῃ σωϑήσεται καὶ εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται καὶ νομὴν εὑρήσει.
Ես եմ դուռն. ընդ իս թէ ոք մտանիցէ, կեցցէ. մտցէ, եւ ելցէ, եւ ճարակ գտցէ։
მე ვარ კარი: ჩემ გამო თუ ვინმე შევიდეს, ცხონდეს; შევიდეს და გამოვიდეს და საძოვარი პოოს.
მე ვარ კარი: ჩემ მიერ თუ ვინმე შევიდეს, ცხონდეს: შევიდეს, გამოვიდეს [და] საძ\ოარი პოოს.
მე ვარ კარი: ჩემ მიერ თუ ვინმე შევიდეს, ცხოვნდეს; და შევიდეს, და გამოვიდეს და საძოვარი პოვოს.
მე ვარ კარი: ჩემ მიერ თუ ვინმე შევიდეს, ცხონდეს; შევიდეს და გამოვიდეს და საძოვარი პოვოს.
ὁ κλέπτης οὐκ ἔρχεται εἰ μὴ ἵνα κλέψῃ καὶ ϑύσῃ καὶ ἀπολέσῃ· ἐγὼ ἦλϑον ἵνα ζωὴν ἔχωσιν καὶ περισσὸν ἔχωσιν.
Գող ոչ գայ՝ եթէ ոչ զի գողասցի եւ սպանցէ եւ կորուսցէ. ես եկի զի զկեանս ունիցին, եւ առաւել եւս ունիցին։
მპარავი სხუად არა მოვიდეს, გარნა თუ იპაროს, დაკლას და წარწყმიდოს. მე მოვედ, რაჲთა ცხორებაჲ აქუნდეს და უმეტეს აქუნდეს.
ხოლო მპარავი არა მოვიდეს ცუდად, [არამედ რაჲთა] იპაროს, დაკლას და წარწყმიდოს. ხოლო მე მოვედ, რაჲთა ცხორებაჲ აქუნდეს და უმეტესი აქუნდეს.
ხოლო მპარავი არა მოვიდეს, არამედ რაჲთა იპაროს და დაკლას და წარწყმიდოს. ხოლო მე მოვედ, რაჲთა ცხორებაჲ აქუნდეს და უმეტჱსი აქუნდეს.
ხოლო მპარავი იგი არა მოვიდის, არამედ რაჲთა იპაროს და დაკლას და წარწყმიდოს. ხოლო მე მოვედ, რაჲთა ცხორებაჲ აქუნდეს და უმეტესი აქუნდეს.
᾽Εγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός· ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίϑησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων·
Ես եմ հովիւն քաջ. հովիւ քաջ զանձն իւր դնէ ի վերայ ոչխարաց։
მე ვარ მწყემსი კეთილი: მწყემსმან კეთილმან თავი თჳსი დადვის საცხოვართა თჳსთა ზედა.
მე ვარ მწყემსი კეთილი: მწყემსმან კეთილმან დადვის სული თჳსი ცხოვართა თჳსთა ზედა,
მე ვარ მწყემსი კეთილი: მწყემსმან კეთილმან სული თჳსი დადვის ცხოვართა თჳსთათჳს.
მე ვარ მწყემსი კეთილი: მწყემსმან კეთილმან სული თჳსი დადვის ცხოვართათჳს.
ὁ μισϑωτὸς καὶ οὐκ ὢν ποιμήν, οὗ οὐκ ἔστιν τὰ πρόβατα ἴδια, ϑεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον καὶ ἀϕίησιν τὰ πρόβατα καὶ ϕεύγει καὶ ὁ λύκος ἁρπάζει αὐτὰ καὶ σκορπίζει
Իսկ վարձկանն որ ոչ է հովիւ, որոյ ոչ իւր են ոչխարքն, իբրեւ տեսանէ զգայլն զի գայ, թողու զոչխարսն եւ փախչի. եւ գայլն յափշտակէ զնոսա եւ ցրուէ.
ხოლო სასყიდლითი იგი არა არნ მწყემსი, რომლისაჲ არა არიედ თჳსნი ცხოვარნი. ვითარცა იხილის მგელი მომავალი, დაუტევნის საცხოვარნი და ივლტინ, და მგელმან წარიტაცნის და განაბნინის.
ხოლო სასყიდლით-დადგინებული რომელი არა არნ მწყემსი, რომლისანი არა არიან ცხოვარნი, იხილის რაჲ მგელი მომავალი, დაუტევნის ცხოვარნი იგი და ივლტინ, და მგელმან მან განა\ბნინის იგინი.
ხოლო სასყიდლით დადგინებულმან, რომელი არა არნ მწყემს, რომლისანი არა თჳსნი არიედ ცხოვარნი, იხილის რაჲ მგელი მომავალი, დაუტევნის ცხოვარნი და ივლტინ, და მგელმან წარიტაცნის იგინი და განაბნინის.
ხოლო სასყიდლითდადგინებულმან და რომელი არა არნ მწყემსი, რომლისა არა არიედ ცხოვარნი თჳსნი, იხილის რაჲ მგელი მომავალი, დაუტევნის ცხოვარნი და ივლტინ, და მგელმან წარიტაცნის იგინი და განაბნინის.
ὅτι μισϑωτός ἐστιν καὶ οὐ μέλει αὐτῷ περὶ τῶν προβάτων.
Քանզի վարձկան է, եւ չէ փոյթ նմա վասն ոչխարացն։
რამეთუ სასყიდლით დადგინებულ არნ და არარაჲ ჰჭირნ ცხოვართა მათთჳს.
რამეთუ სასყიდლით-დადგინებული არნ და არაჲ სჭირნ ცხოვართაჲ მათ.
რამეთუ სასყიდლით დადგინებული არნ და არარაჲ შჭირნ ცხოვართათჳს.
რამეთუ სასყიდლითდადგინებული არნ და არარაჲ სჭირნ მას ცხოვართათჳს.
᾽Εγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός, καὶ γινώσκω τὰ ἐμὰ καὶ γινώσκουσί με τὰ ἐμά,
Ես եմ հովիւն քաջ. եւ ճանաչեմ զիմսն, եւ ճանաչիմ յիմոցն։
მე ვარ მწყემსი კეთილი და ვიცნი ჩემნი იგი, და მიციან მე ჩემთა მათ.
მე ვარ მწყემსი კეთილი და ვიცნი ჩემნი იგი, და მიციან ჩემთა მათ.
მე ვარ მწყემსი კეთილი და ვიცნი ჩემნი იგი, და მიციან ჩემთა მათ.
მე ვარ მწყემსი კეთილი და ვიცნი ჩემნი იგი, და მიციან ჩემთა მათ.
καϑὼς γινώσκει με ὁ πατὴρ κἀγὼ γινώσκω τὸν πατέρα· καὶ τὴν ψυχήν μου τίϑημι ὑπὲρ τῶν προβάτων.
Որպէս գիտէ զիս հայր, գիտեմ եւ ես զհայրն. եւ զանձն իմ դնեմ ի վերայ ոչխարաց։
ვითარცა მიცის მე მამამან ჩემმან, ვიცი მეცა მამაჲ და თავი ჩემი დავდვა ზედა საცხოვართა მათ.
ვითარცა მიცის მე მამამან და მეცა ვიცი მამაჲ და თავსა ჩემსა დავსდებ ცხოვართა ჩემთათჳს.
ვითარცა მიცის მე მამამან, ვიცი მეცა მამაჲ და სულსა ჩემსა დავსდებ ცხოვართათჳს.
ვითარცა მიცის მე მამამან, ვიცი მეცა მამაჲ და სულსა ჩემსა დავსდებ ცხოვართათჳს.
καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης· κἀκεῖνα δεῖ με ἀγαγεῖν, καὶ τῆς ϕωνῆς μου ἀκούσουσιν, καὶ γενήσονται μία ποίμνη, εἷς ποιμήν.
Նա՝ եւ այլ եւս ոչխարք են իմ, որ ոչ են յայսմ գաւթէ. եւ զայնս եւս պարտ է ինձ ածել այսր. եւ ձայնի իմում լուիցեն, եւ եղիցին մի հօտ՝ եւ մի հովիւ։
და სხუაცა ცხოვარ არიან ჩემნი, რომელ არა არიან ამის ბაკისანი, და იგინიცა ჯერარიან ჩემდა მოყვანებად აქა, და ჴმისა ჩემისაჲ ისმინონ და იყვნენ ერთ სამწყსო და ერთ მწყემს.
და სხუანიცა ცხოვარნი მიდგან, რომელნი არა არიან ამის ეზოჲსაგანნი, იგინიცა ჯერ-არიან მოყვანებად ჩემდა, და ჴმისა ჩემისაჲ ისმინონ და იყვნენ ერთ სამწყსო და ერთ მწყემს.
და სხუანიცა ცხოვარნი მიდგან, რომელნი არა არიან ამის ეზოჲსანი, იგინიცა ჯერ-არიან ჩემდა მოყვანებად, და ჴმისა ჩემისაჲ ისმინონ და იყვნენ ერთ სამწყსო და ერთ მწყემს.
და სხუანიცა ცხოვარნი მიდგან, რომელნი არა არიან ამის ეზოჲსაგანნი, იგინიცა ჯერ-არიან მოყვანებად ჩემდა, და ჴმისა ჩემისაჲ ისმინონ და იყვნენ ერთ სამწყსო და ერთ მწყემს.
διὰ τοῦτό με ὁ πατὴρ ἀγαπᾷ ὅτι ἐγὼ τίϑημι τὴν ψυχήν μου, ἵνα πάλιν λάβω αὐτήν.
Վասն այնորիկ սիրէ զիս հայր իմ, զի ես դնեմ զանձն իմ. զի միւսանգամ առից զնա։
ამისთჳს უყუარ მე მამასა ჩემსა, რამეთუ მე დავდვა თავი ჩემი, რაჲთა მერმე აღვიღო იგი.
ამისთუის უყუარ მე მამასა, რამეთუ დავსდებ სულსა ჩემსა, რაჲთა კუალად მოვიღო იგი.
ამისთჳს მამასა უყუარ მე, რამეთუ მე დავსდებ სულსა ჩემსა, რაჲთა კუალად მოვიღო იგი.
ამისთჳს უყუარ მე მამასა, რამეთუ მე დავსდებ სულსა ჩემსა, რაჲთა კუალად მოვიღო იგი.
οὐδεὶς αἴρει αὐτὴν ἀπ' ἐμοῦ, ἀλλ' ἐγὼ τίϑημι αὐτὴν ἀπ' ἐμαυτοῦ. ἐξουσίαν ἔχω ϑεῖναι αὐτήν, καὶ ἐξουσίαν ἔχω πάλιν λαβεῖν αὐτήν· ταύτην τὴν ἐντολὴν ἔλαβον παρὰ τοῦ πατρός μου.
Ոչ ոք հանէ զնա յինէն. այլ ես դնեմ զնա անձամբ իմով։ Իշխանութիւն ունիմ դնել զնա. եւ իշխանութիւն ունիմ միւսանգամ առնուլ զնա։ զայս պատուէր առի ի հօրէ իմմէ։
ვერვინ მიიღოს იგი ჩემგან, არამედ მე დავდვა იგი თავით ჩემით. ჴელმწიფება მაქუს დადებად იგი და ჴელმწიფება მაქუს აღღებად იგი. ესე მცნებაჲ მაქუს მამისა ჩემისაგან.
არავინ მიიღოს იგი ჩემგან, არამედ მე დავსდებ თავით ჩემით. ჴელ-მეწიფების დადებად მისა და ჴელ-მეწიფების კუალად მოღებად მისა. ესე მცნებაჲ მომიღებიეს მამისაგან ჩემისა.
არავინ მომიღოს მე იგი ჩემგან, არამედ მე დავსდებ მას თავით ჩემით. ჴელ-მეწიფების დადებად მისა და ჴელ-მეწიფების კუალად მოღებად მისა. ესე მცნებაჲ მომიღებიეს მამისაგან ჩემისა.
არავინ მიმიღოს იგი ჩემგან, არამედ მე დავსდებ მას თავით ჩემით. ჴელ-მეწიფების დადებად მისა და ჴელ-მეწიფების კუალად მიღებად მისა. ესე მცნებაჲ მომიღებიეს მამისა ჩემისაგან.
Σχίσμα πάλιν ἐγένετο ἐν τοῖς ᾽Ιουδαίοις διὰ τοὺς λόγους τούτους.
Դարձեալ հերձուած լինէր ի մէջ Հրէիցն վասն բանիցս այսոցիկ։
მერმე წვალებაჲ იყო შორის ჰურიათა მათ სიტყუათა ამათთჳს.
განწვალებაჲ იყო ჰურიათა შორის სიტყუისა ამისთუის.
და იყო კუალად განწვალებაჲ ჰურიათა შორის ამის სიტყჳსათჳს.
და იყო განწვალებაჲ კუალად ჰურიათა მათ შორის ამის სიტყჳსათჳს.
ἔλεγον δὲ πολλοὶ ἐξ αὐτῶν, Δαιμόνιον ἔχει καὶ μαίνεται· τί αὐτοῦ ἀκούετε;
Եւ ասէին բազումք ի նոցանէ. դեւ գոյ ի նմա՝ եւ մոլեգնի, զի բնաւ լսէք նմա։
და იტყოდეს მრავალნი მათგანნი: ეშმაკი არს მის თანა და ბორგის. რაჲსა ისმენთ მისსა?
იტყოდეს მავალნი მათგანნი: ეშმაკეულ არს და სცთების. რაჲსა ისმენთ მისსა?
და იტყოდეს მრავალნი მათგანნი: ეშმაკეულ არს და ცბის. რაჲსა ისმენთ მისსა?
და იტყოდეს მრავალნი მათგანნი: ეშმაკეულ არს და ცბის. რაჲსა ისმენთ მისსა?
ἄλλοι ἔλεγον, Ταῦτα τὰ ῥήματα οὐκ ἔστιν δαιμονιζομένου· μὴ δαιμόνιον δύναται τυϕλῶν ὀϕϑαλμοὺς ἀνοῖξαι;
Կէսքն ասէին, այսպիսի բանք ոչ դիւահարի են. միթէ դեւ կարէ զաչս կուրի բանալ։
ზოგნი იტყოდეს: ესევითარნი სიტყუანი არა ეშმაკეულნი არიან. ნუთუ ეშმაკი შემძლებელ არს თუალთა ბრმისათა ახილვად?
და სხუანი იტყოდეს: ესე სიტყუანი არა არიან ეშმაკეულისანი. ნუუკუე ეშმაკსა ჴელ-ეწიფების ბრმისა თუალთა ახილვაჲ?
და სხუანი იტყოდეს: ესე სიტყუანი არა არიან ეშმაკეულისანი. ნუუკუე ეშმაკსა ჴელ-ეწიფების ბრმისა თუალთა აღხილვად?
და სხუანი იტყოდეს: ესე სიტყუანი არა ეშმაკეულისანი არიან. ნუუკუე ეშმაკსა ჴელ-ეწიფების ბრმისა თუალთა ახილვად?
᾽Εγένετο τότε τὰ ἐγκαίνια ἐν τοῖς ῾Ιεροσολύμοις· χειμὼν ἦν,
Եղեն յայնժամ նաւակատիքն յԵրուսաղէմ, եւ ձմեռն էր։
იყო სატფური იგი იერუსალჱმს, და ზამთარი იყო.
და იყო მაშინ სატფურებაჲ იერუსალჱმსა და ზამთარი იყო.
და იყო მაშინ სატფურებაჲ იერუსალჱმს; ზამთარი იყო.
და იყო მაშინ სატფურებაჲ იერუსალჱმს; ზამთარი იყო.
καὶ περιεπάτει ὁ ᾽Ιησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ ἐν τῇ στοᾷ τοῦ Σολομῶνος.
Եւ շրջէր Յիսուս ի տաճարին՝ ի սրահին Սաղովմոնի։
და იქცეოდა იესუ ტაძარსა მას და სტოასა სოლომონისსა.
და იქცეოდა იესუ ტაძარსა მას შინა, და სტოასა სოლომონისსა.
და იქცეოდა იესუ ტაძარსა მას შინა და სტოვასა სოლომონისასა.
და იქცეოდა იესუ ტაძარსა მას შინა და სტოასა სოლომონისსა.
ἐκύκλωσαν οὖν αὐτὸν οἱ ᾽Ιουδαῖοι καὶ ἔλεγον αὐτῷ, ῞Εως πότε τὴν ψυχὴν ἡμῶν αἴρεις; εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστός, εἰπὲ ἡμῖν παρρησίᾳ.
Շուրջ եղեն զնովաւ Հրեայքն՝ եւ ասեն. մինչեւ յերբ թափես զոգիս մեր, եթէ դու ես Քրիստոսն՝ ասա մեզ համարձակ։
გარემოადგეს ჰურიანი იგი და ეტყოდეს: ვიდრემდის წარმჴდი სულთა ჩუენთა? უკუეთუ შენ ხარ ქრისტე იგი, მარქუ ჩუენ განცხადებულად.
გარე მოადგეს მას ჰურიანი იგი და ეტყოდეს: ვიდრემდის სულთა ჩუენთა წარგუჴდი? უკუეთუ შენ ხარ ქრისტე, გჳთხარ ჩუენ განცხადებულად.
გარემოადგეს მას ჰურიანი და ეტყოდეს: ვიდრემდე სულთა ჩუენთა წარგუჴდი? უკუეთუ შენ ხარ ქრისტჱ, გჳთხარ ჩუენ განცხადებულად.
გარემოადგეს მას ჰურიანი იგი და ეტყოდეს: ვიდრემდის სულთა ჩუენთა წარგუჴდი? უკუეთუ შენ ხარ ქრისტჱ, გჳთხარ ჩუენ განცხადებულად.
ἀπεκρίϑη αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς, Εἶπον ὑμῖν καὶ οὐ πιστεύετε· τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου ταῦτα μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ·
Պատասխանի ետ նոցա Յիսուս՝ եւ ասէ. ասացի ձեզ՝ եւ ոչ հաւատայք ինձ, զգործսն զոր ես գործեմ յանուն հօր իմոյ՝ նոքին վկայեն վասն իմ։
მიუგო მათ იესუ და ჰრქუა: გარქუ თქუენ, და არა გრწმენა ჩემი; საქმეთა რომელთა ვიქმ სახელითა მამისა ჩემისაჲთა, ესენი წამებენ ჩემთჳს.
მიუგო მათ იესუ და ჰრქუა: გითხარ თქუენ და არა გრწამს; საქმეთა რომელთა მე ვიქმ სახელითა მამისა ჩემისაჲთა, ესენი წამებენ ჩემთჳს.
მიუგო მათ იესუ და ჰრქუა: გითხარ თქუენ, და არა გრწამს; საქმეთა რომელთა მე ვიქმ სახელითა მამისა ჩემისაჲთა, ესენი წამებენ ჩემთჳს.
მიუგო იესუ და ჰრქუა: გარქუ თქუენ, და არა გრწამს; საქმეთა რომელთა ვიქმ სახელითა მამისა ჩემისაჲთა, ესენი წამებენ ჩემთჳს.
ἀλλὰ ὑμεῖς οὐ πιστεύετε, ὅτι οὐκ ἐστὲ ἐκ τῶν προβάτων τῶν ἐμῶν.
Այլ դուք ոչ հաւատայք, զի չէք յոչխարաց անտի իմոց։
ხოლო თქუენ არა გრწამს, რამეთუ არა ხართ ცხოვართა ჩემთაგანნი.
არამედ თქუენ არა გრწამს, რამეთუ არა ხართ თქუენ ცხოვართა ჩემთაგანნი.
არამედ თქუენ არა გრწამს, რამეთუ არა ხართ ცხოვართაგან ჩემთა.
და თქუენ არა გრწამს ჩემი, რამეთუ არა ხართ ცხოვართა ჩემთაგანნი, ვითარცა გარქუ თქუენ.
τὰ πρόβατα τὰ ἐμὰ τῆς ϕωνῆς μου ἀκούουσιν, κἀγὼ γινώσκω αὐτά, καὶ ἀκολουϑοῦσίν μοι,
Ոչխարք իմ ձայնի իմում լսեն, եւ ես ճանաչեմ զնոսա, եւ զկնի իմ գան
ცხოვართა ჩემთა ჴმისა ჩემისაჲ ესმის, და მე ვიცნი იგინი, და მომდევენ.
ცხოვართა ჩემთა ჴმისა ჩემისაჲ ისმინონ, და მე ვიცნნე იგინი; და მომდევდენ მე.
ცხოვართა ჩემთა ჴმისა ჩემისაჲ ისმინონ, და მე ვიცნი იგინი, და მომდევდენ მე.
ცხოვართა ჩემთა ჴმისა ჩემისაჲ ისმინიან, და მე ვიცი იგინი, და მომდევენ მე.
κἀγὼ δίδωμι αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον, καὶ οὐ μὴ ἀπόλωνται εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ οὐχ ἁρπάσει τις αὐτὰ ἐκ τῆς χειρός μου.
Եւ ես տամ նոցա զկեանսն յաւիտենականս. եւ մի կորիցեն ի յաւիտեան. եւ մի ոք յափշտակեսցէ զնոսա ի ձեռաց իմոց։
და მე მივსცე მათ ცხორებაჲ საუკუნოჲ, და არა წარწყმდენ უკუნისამდე, და არავინ მიმტაცნეს იგინი ჴელთაგან ჩემთა.
და მე ცხორებაჲ საუკუნოჲ მოვსცე მათ, და არა წარვწყმიდნე იგინი, და არავინ მიმტაცნეს იგინი ჴელთაგან ჩემთა.
და მე ცხოვრებაჲ საუკუნოჲ მივსცე მათ, და არა წარწყმდენ უკუნისამდე, და არავინ მიმტაცნეს იგინი ჴელთაგან ჩემთა.
და მე ცხორებაჲ საუკუნოჲ მივსცე მათ, და არა წარწყმდენ უკუნისამდე, და არავინ მიმტაცნეს იგინი ჴელთაგან ჩემთა.
ὁ πατήρ μου ὃ δέδωκέν μοι πάντων μεῖζόν ἐστιν, καὶ οὐδεὶς δύναται ἁρπάζειν ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ πατρός.
Հայրն իմ որ ետ ինձ զնոսա՝ մեծ է քան զամենայն, եւ ոչ ոք կարէ յափշտակել ի ձեռաց հօր իմոյ։
მამამან ჩემმან რომელმან მომცნა იგინი, უდიდეს ყოველთასა არს, და ვერვინ მიმტაცნეს იგინი ჴელთაგან მამისა ჩემისათა.
მამაჲ ჩემი, რომელმან მომცნა იგინი, უფროჲს ყოველთასა არს, და არავის ჴელ-ეწიფების მიტაცებად მათა ჴელთაგან მამისა ჩემისათა.
მამაჲ ჩემი, რომელმან მომცნა მე იგინი, უფროჲს ყოველთასა არს, და არცა ვის ჴელ-ეწიფების მიტაცებად მათა ჴელისაგან მამისა ჩემისა.
მამაჲ ჩემი, რომელმან მომცნა იგინი, უფროჲს ყოველთასა არს, და არავის ჴელ-ეწიფების მიტაცებად მათა ჴელთაგან მამისა ჩემისათა.
ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν.
Ես եւ հայր իմ մի եմք։
მე და მამაჲ ჩემი ერთ ვართ.
მე და მამაჲ ჩემი ერთ ვართ.
მე და მამაჲ ერთ ვართ.
მე და მამაჲ ჩემი ერთ ვართ.
᾽Εβάστασαν πάλιν λίϑους οἱ ᾽Ιουδαῖοι ἵνα λιϑάσωσιν αὐτόν.
Վէմս առին Հրեայքն՝ զի քարկոծ արասցեն զնա։
ქვები აღიღეს, რაჲთამცა დაქოლეს იგი.
აქუნდა ქვები ჰურიათა მათ, რაჲთამცა ქვაჲ დაჰკრიბეს მას.
აქუნდა ქვები ჰურიათა მათ, რაჲთამცა ქვაჲ დაჰკრიბეს მას.
აქუნდა კუალად ქვები ჰურიათა მათ, რამთამცა დაჰკრიბეს მას.
ἀπεκρίϑη αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς, Πολλὰ ἔργα καλὰ ἔδειξα ὑμῖν ἐκ τοῦ πατρός· διὰ ποῖον αὐτῶν ἔργον ἐμὲ λιϑάζετε;
Պատասխանի ետ նոցա Յիսուս. բազում գործս բարիս ցուցի ձեզ ի հօրէ իմմէ. վասն որոյ գործոյ ի նոցանէ քարկոծ առնէք զիս։
მიუგო მათ იესუ: მრავალი საქმე კეთილი გიჩუენე თქუენ მამისა ჩემისა მიერ; რომლისა სახისათჳს ქვასა დამკრებთ მე?
მიუგო მათ იესუ და ჰრქუა: მრავალი საქმე კეთილი გიჩუენე მამისა ჩემისაგან: რომლისა საქმისა მათგანისათჳს ქვასა დამკრებთ მე?
მიუგო მათ იესუ და ჰრქუა: მრავალი საქმჱ კეთილი გიჩუენე თქუენ მამისაგან ჩემისა; რომლისა საქმისათჳს მათგანისა ქვასა დამკრებთ მე?
მიუგო იესუ და ჰრქუა მათ: მრავალი საქმჱ კეთილი გიჩუენე თქუენ მამისა ჩემისა მიერ; რომლისა მათგანისა საქმისათჳს ქვასა დამკრებთ მე?
ἀπεκρίϑησαν αὐτῷ οἱ ᾽Ιουδαῖοι, Περὶ καλοῦ ἔργου οὐ λιϑάζομέν σε ἀλλὰ περὶ βλασϕημίας, καὶ ὅτι σὺ ἄνϑρωπος ὢν ποιεῖς σεαυτὸν ϑεόν.
Պատասխանի ետուն նմա Հրեայքն. վասն բարւոյ գործոյ ոչ առնեմք զքեզ քարկոծ, այլ վասն հայհոյութեան. եւ զի դու մարդ ես, եւ զանձն քո Աստուած առնես։
მიუგეს ჰურიათა მათ: კეთილისა საქმისათჳს ქვასა არა დაგკრებთ შენ, არამედ გმობისათჳს, რამეთუ შენ კაც ხარ და თავსა თჳსსა ღმერთად გამოაჩინებ.
მიუგეს ჰურიათა და ჰრქუეს მას: კეთილისა საქმისათჳს ქვასა არა დაგკრებთ, არამედ გმობისათჳს, რამეთუ კაცი ხარ და გიყოფიეს თავი თჳსი ღმერთ.
ჰრქუეს მას ჰურიათა: კეთილისა საქმისათჳს ქვასა არა დაგკრებთ შენ, არამედ გმობისათჳს, რამეთუ შენ კაცი ხარ და გიყოფიეს თავი შენი ღმერთ.
მიუგეს ჰურიათა და ჰრქუეს მას: კეთილისა საქმისათჳს ქვასა არა დაგკრებთ შენ, არამედ გმობისათჳს, და რამეთუ კაცი ხარ შენ და გიყოფიეს თავი შენი ღმერთ.
ἀπεκρίϑη αὐτοῖς [ὁ] ᾽Ιησοῦς, Οὐκ ἔστιν γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ ὑμῶν ὅτι ᾽Εγὼ εἶπα, Θεοί ἐστε;
Պատասխանի ետ նոցա Յիսուս. ոչ յօրէնսն ձեր գրեալ է. ես ասացի թէ աստուածք իցէք։
მიუგო მათ იესუ: არა შჯულსა თქუენსა წერილ არს: მე ვთქუ: ღმერთნი ხართ?
მიუგო იესუ და ჰრქუა მათ: არა წერილ არს შჯულსა, ვითარმედ: მე ვთქუ: ღმერთნი სამე ხართ?
მიუგო მათ იესუ და ჰრქუა: არა წერილ არსა შჯულსა, ვითარმედ მე ვთქუ: ღმერთნი სამე ხართ?
მიუგო იესუ და ჰრქუა მათ: არა წერილ არსა შჯულსა, ვითარმედ: მე ვთქუ: ღმერთნი სამე ხართ?
εἰ ἐκείνους εἶπεν ϑεοὺς πρὸς οὓς ὁ λόγος τοῦ ϑεοῦ ἐγένετο, καὶ οὐ δύναται λυϑῆναι ἡ γραϕή,
Իսկ եթէ զնոսա աստուածս ասէ, առ որս բանն Աստուծոյ եղեւ. եւ չէ մարթ եղծանել գրոյն.
უკუეთუ მათ ღმერთ ჰრქუა, რომელთა მიმართ სიტყუაჲ იგი ღმრთისაჲ იყო, და ვერ ეგების დაჴსნად წერილისა მის,
უკუეთუ იგინი თქუნა ღმრთად, რომელთა მიმართ იყო სიტყუაჲ, და ვერ ჴელ-ეწიფების დაჴსნად წერილისა.,
უკუეთუ იგინი თქუნა ღმრთად, რომელთა მიმართ იყო სიტყუაჲ ღმრთისაჲ, და ვერ ჴელ-ეწიფების დაჴსნად წერილი,
უკუეთუ იგინი თქუნა ღმრთად, რომელთა მიმართ იყო სიტყუაჲ ღმრთისაჲ, და ვერ ჴელ-ეწიფების დაჴსნად წერილი.
ὃν ὁ πατὴρ ἡγίασεν καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κόσμον ὑμεῖς λέγετε ὅτι Βλασϕημεῖς, ὅτι εἶπον, Υἱὸς [τοῦ] ϑεοῦ εἰμι;
Իսկ զոր հայր սրբեաց՝ եւ առաքեաց յաշխարհ, դուք ասէք՝ թէ հայհոյես. զի ասացի՝ թէ որդի Աստուծոյ եմ։
ხოლო რომელი მამამან განწმიდა და მოავლინა სოფლად, თქუენ იტყჳთ, ვითარმედ: ჰგმობ, რამეთუ გარქუ, ვითარმედ ძე ღმრთისაჲ ვარ.
და რომელი-იგი მამამან წმიდა ყო და მოავლინა სოფლად, თქუენ იტყჳთ, ვითარმედ გმობს, რამეთუ ვთქუ, ვითარმედ ძჱ ღმრთისაჲ ვარი მე,
და რომელი-იგი მამამან წმიდა-ყო და მოავლინა სოფლად, თქუენ იტყჳთ, ვითარმედ: გმობს, რამეთუ ვთქუ, ვითარმედ: ძჱ ღმრთისაჲ ვარი მე.
და რომელი-იგი მამამან წმიდა-ყო და მოავლინა სოფლად, თქუენ იტყჳთ, ვითარმედ: გმობს, -- რამეთუ ვთქუ, ვითარმედ: ძე ღმრთისაჲ ვარი მე.
εἰ οὐ ποιῶ τὰ ἔργα τοῦ πατρός μου, μὴ πιστεύετέ μοι·
Եթէ ոչ գործեմ զգործս հօր իմոյ. մի հաւատայք ինձ.
თუ არა ვიქ საქმეთა მამისა ჩემისათა, ნუ გრწამს ჩემი.
უკუეთუ არა ვიქმ საქმესა მამისა ჩემისასა, [ნუ გრწამნ ჩემი].
უკუეთუ არა ვიქმ საქმესა მამისა ჩემისასა, ნუ გრწამს ჩემი.
უკუეთუ არა ვიქმ საქმესა მამისა ჩემისასა, ნუ გრწამნ ჩემი.
εἰ δὲ ποιῶ, κἂν ἐμοὶ μὴ πιστεύητε, τοῖς ἔργοις πιστεύετε, ἵνα γνῶτε καὶ γινώσκητε ὅτι ἐν ἐμοὶ ὁ πατὴρ κἀγὼ ἐν τῷ πατρί.
Ապա թէ գործեմ, թէ եւ ինձ ոչ հաւատայք, սակայն գործոցն հաւատայցէք. զի գիտասջիք եւ ծանիջիք՝ եթէ հայր յիս, եւ ես ի հայր։
უკუეთუ ვიქმ, და ღათუ ჩემი არა გრწამს, საქმეთა ამათ თუ გრწმენინ, რაჲთა უწყოდით და გულისხმა-ჰყოთ, რამეთუ მამაჲ -- ჩემდა, და მე -- მამისა.
უკუეთუ ვიქმ, დაღათუ ჩემი არა გრწამს, საქმეთაჲ გრწმენინ, რაჲთა სცნათ და უწყოდით, რამეთუ ჩემ თანა არს მამაჲ, და მე მის თანა.
უკუეთუ ვიქმ, დაღათუ ჩემი არა გრწამს, საქმენი გრწმენედ, რაჲთა სცნათ და უწყოდით, რამეთუ ჩემ თანა არს მამაჲ, და მე მამისა თანა.
უკუეთუ ვიქმ, დაღაცათუ ჩემი არა გრწამს, საქმენი გრწმენედ, რაჲთა სცნათ და უწყოდით, რამეთუ მამაჲ ჩემ თანა არს, და მე მამისა თანა.
᾽Εζήτουν [οὖν] πάλιν αὐτὸν πιάσαι· καὶ ἐξῆλϑεν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν.
Դարձեալ խնդրէին զնա ունել, եւ ել ի ձեռաց նոցա։
მერმე ეძიებდეს მას შეპყრობად, და განვიდა ჴელთა მათთაგან და წარვიდა მერმე.
ეძიებდეს მას კუალად შეპყრობად, [და] განვიდა ჴელთაგან მათთა.
ეძიებდეს კუალად შეპყრობად მას, და განვიდა ჴელთაგან მათთა.
ეძიებდეს კუალად შეპყრობად მას, და განვიდა ჴელთაგან მათთა.
Καὶ ἀπῆλϑεν πάλιν πέραν τοῦ ᾽Ιορδάνου εἰς τὸν τόπον ὅπου ἦν ᾽Ιωάννης τὸ πρῶτον βαπτίζων, καὶ ἔμεινεν ἐκεῖ.
Եւ գնաց միւսանգամ յայն կոյս Յորդանանու, ի տեղին ուր էր Յովհաննէս զառաջինն՝ եւ մկրտէր. եւ անդ լինէր։
და წიაღჴდა იორდანესა, ადგილსა მას, სადა იყო პირველ იოვანე და ნათელსცემდა, და მუნ იყოფოდა.
და წიაღჴდა მიერ იორდანესა, ადგილსა მას, სადა ნათელ-სცემდა იოვანე პირველად, დაადგრა მუნ.
და წიაღჴდა მიერ იორდანესა, ადგილსა მას, სადა ნათელ-სცემდა იოვანე პირველად, და დაადგრა მუნ.
და წიაღჴდა მიერ იორდანესა, ადგილსა მას, სადა ნათელ-სცემდა პირველად იოვანე, და დაადგრა მუნ.
καὶ πολλοὶ ἦλϑον πρὸς αὐτὸν καὶ ἔλεγον ὅτι ᾽Ιωάννης μὲν σημεῖον ἐποίησεν οὐδέν, πάντα δὲ ὅσα εἶπεν ᾽Ιωάννης περὶ τούτου ἀληϑῆ ἦν.
Եկին բազումք առ նա՝ եւ ասեն. զի Յովհաննէս նշան ինչ ոչ արար։
და მოვიდეს მრავალნი მისა და ეტყოდეს, რამეთუ იოვანე სასწაულ არაჲ ყო, ხოლო ყოველი, რაჲ თქუა იოვანე ამისთჳს, ჭეშმარიტ იყო.
და მრავალნი მოვიდოდეს მისა და იტყოდეს, ვითარმედ: იოვანე სასწაული არაი ქმნაო; ხოლო ყოველი, რომელი თქუა იოვანე ამისთუის, ჭეშმარიტ არს.
და მრავალნი მოვიდოდეს მისა და იტყოდეს, ვითარმედ: იოვანე სასწაული არარაჲ ქმნა; ხოლო ყოველი, რომელი თქუა იოვანე ამისთჳს, ჭეშმარიტ არს.
და მრავალნი მოვიდოდეს მისა და იტყოდეს, ვითარმედ: იოვანე სასწაული არარაჲ ქმნა; ხოლო ყოველი, რომელი თქუა იოვანე ამისთჳს, ჭეშმარიტი იყო.
καὶ πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν ἐκεῖ.
Բայց զամենայն զոր ասաց Յովհաննէս վասն նորա՝ ճշմարիտ էր. եւ բազումք հաւատացին ի նա անդ։
და მრავალთა ჰრწმენა მისი მუნ.
და მრავალთა ჰრწმენა მისი მუნ.
და მრავალთა ჰრწმენა მისი მუნ.
და მრავალთა ჰრწმენა მისი მუნ.
