TITUS
Rudolf von Ems, Alexander
Part No. 96
Previous part

Chapter: 96     
Verse: 7473    Rûm in dem gedrenge,
Verse: 7474    
wîte in grôzer enge
Verse: 7475    
vrumet Alexander ,
Verse: 7476    
er vrumte an den von Persîâ
Verse: 7477    
daz mangen sterben lêrte.
Verse: 7478    
die vîend er kêrte
Verse: 7479    
und tet sie wider umbe dan.
Verse: 7480    
von Persîâ des künges man
Verse: 7481    
begunden von dem wîsen
Verse: 7482    
vallen und rîsen
Verse: 7483    
sam daz loup in herbestzît,
Verse: 7484    
der sumer ende gît.
Verse: 7485    
lac von Alexanders hant
Verse: 7486    
manec werlich wîgant,
Verse: 7487    
ein rîcher vürste Atîzies,
Verse: 7488    
der herzog Reômitres,
Verse: 7489    
Satâzes von Egiptô
Verse: 7490    
lâgen tôt vor im
Verse: 7491    
und anders manec werder man
Verse: 7492    
der sîn ende gewan.
Verse: 7493    
sundermalîe
Verse: 7494    
âne kumpânîe
Verse: 7495    
und âne niuwen ritters list
Verse: 7496    
der durch gewin vunden ist,
Verse: 7497    
wart durch lobes prîs gestritn.
Verse: 7498    
began mit ritters sitn
Verse: 7499    
ieglich künc die sîne manen.
Verse: 7500    
hiewen den wagenvanen
Verse: 7501    
Alexanders ritter nidr,
Verse: 7502    
sie kêrten hin unde widr
Verse: 7503    
und vrumten manec ungemach.
Verse: 7504    
daz der Persen künec sach,
Verse: 7505    
êr sazte sich mit sînem her
Verse: 7506    
gegen den vîenden ze wer:
Verse: 7507    
vielen von den gesten
Verse: 7508    
die kranken und die besten,
Verse: 7509    
alsô manec vrecher helt
Verse: 7510    
ze rehter manheit ûz erwelt
Verse: 7511    
daz sie wurden sigelôs
Verse: 7512    
und unser her den sic erkôs.

Verse: 7513    
wart an der selben stunt
Verse: 7514    
Dârîûs sêre wunt
Verse: 7515    
daz er verzagt an sîner kraft.
Verse: 7516    
daz entsaz die ritterschaft
Verse: 7517    
sêre daz sie schiere
Verse: 7518    
druhten ir baniere
Verse: 7519    
und sie begunden kêren,
Verse: 7520    
ir ors daz vliehen lêren.
Verse: 7521    
den Persen was ze vlühte gâch,
Verse: 7522    
jaget Alexander nâch,
Verse: 7523    
sîn werdiu hant den sic erstreit.
Verse: 7524    
swer sîne sicherheit
Verse: 7525    
durch prîs versprach und niht bôt,
Verse: 7526    
der muoste lîden den tôt.
Verse: 7527    
in begunde kumber nâhen.
Verse: 7528    
slahen, tœten, vâhen
Verse: 7529    
sach man die werden geste
Verse: 7530    
des künges her von Persîâ.
Verse: 7531    
Alexanders manheit
Verse: 7532    
mit sîner kraft den sic erstreit,
Verse: 7533    
er hiez daz werlôse her
Verse: 7534    
vâhen durch die unwer
Verse: 7535    
diu was an in bejagt.
Verse: 7536    
ir kraft was alsô gar verzagt
Verse: 7537    
daz ir iegelîcher hie
Verse: 7538    
entschumphiert unde vie
Verse: 7539    
swie manegen er wolde.
Verse: 7540    
von silber und von golde
Verse: 7541    
geschach manec grôz gewin,
Verse: 7542    
gevangen vuorten sie sie hin.
Verse: 7543    
der Mâzen her vil gewan,
Verse: 7544    
der Persen her entran
Verse: 7545    
und âne wer ûf der vart
Verse: 7546    
erslagen und gevangen wart.

Next part



This text is part of the TITUS edition of Rudolf von Ems, Alexander.

Copyright TITUS Project, Frankfurt a/M, 12.9.2008. No parts of this document may be republished in any form without prior permission by the copyright holder.