და გარდამოვიდეს ჰურიასტანით, ასწავებდეს ძმათა და ეტყოდეს: "არა თუ წინადაიცჳთოთ შჯულითა მოსჱსითა, ვერ გიძლავს ცხორებად".
ვითარ-იგი იყო ჴდომაჲ და გამოძიებაჲ არა მცირედი პავლჱსი და ბარნაბაჲსი მათა მიმართ, მაშინ დრო-უყვეს აღსლვაჲ პავლჱსი და ბარნაბაჲსი და სხუათა ვიეთმე მათგანთაჲ მოციქულთა მიმართ და ხუცესთა იერუსალჱმდ ამის ცილობისათჳს.
იგინი წარმოეგზავნეს კრებულისა მისგან და განჰვლიდეს ზღჳსკიდისა ადგილსა და სამარიასა და მიუთხრობდეს მათ მოქცევასა მას წარმართთასა და ჰყოფდეს სიხარულსა დიდსა ყოველთა მიმართ ძმათა.
და მო-რაჲ-ვიდეს და მოიწინეს იერუსალჱმდ, შეიწყნარნეს იგინი კრებულთა მათ და მოციქულთა და ხუცესთა, და მიუთხრეს მათ, რავდენი-რაჲ ღმერთმან ყო მათ თანა.
აღ-ვინმე-დგეს დასისა მისგან ფარისეველთაჲსა, რომელნი-იგი მორწმუნენი იყვნეს, იწყეს სიტყუად და თქუეს: "ჯერ არს წინადაცუეთად მათა და მცნებად, რაჲთა დაიმარხონ შჯული მოსჱსი".
შეკრბეს მოციქულნი იგი და ხუცესნი ხილვად და განზრახვად ამის სიტყჳსათჳს.
და ვითარ იყო გამოძიებაჲ მრავალი, ზე აღდგა პეტრე და ჰრქუა მათ: "კაცნო ძმანო, თქუენ თჳთ უწყით, რამეთუ პირველით დღითგან თქუენ შორის გამოუცხადა ღმერთმან პირითა ჩემითა სმენად წარმართთა სიტყუაჲ იგი სახარებისაჲ და რწმუნებად.
და გულთმეცნიერი ღმერთი ეწამა მათ, რამეთუ მისცა მათ სული წმიდაჲ, ვითარცა-იგი ჩუენ.
და არარაჲ განგჳკითხნა ჩუენ შორის და მათ შორის, სარწმუნოებითა განწმიდნა გულნი მათნი.
აწ რაჲსათჳს გამოსცდით ღმერთსა დადებად უღლისა ქედსა მას მოწაფეთასა, რომელსა-იგი ვერცა მამათა ჩუენთა და ვერცა ჩუენ შეუძლეთ ტჳრთვად?
არამედ მადლითა უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტჱსითა გურწამს ჩუენ ცხორებაჲ, ვითარცა სახედ იგი მათ".
და დადუმნა ყოველი იგი სიმრავლჱ და ისმენდა ბარნაბაჲსსა და პავლჱსსა მას მითხრობასა, რავდენი ქმნა ღმერთმან სასწაულები და ნიშები წარმართთა შორის ჴელითა მათითა.
და დადუმებისა მის მათისა შემდგომად მიუგო იაკობ და ჰრქუა: "კაცნო ძმანო, ისმინეთ ჩემი:
სჳმეონ მიგითხრა თქუენ, ვითარ-იგი ღმერთმან მოხედა გამოყვანებად წარმართთაგან ერი სახელისათჳს მისისა;
და მას შეეტყუებიან სიტყუანი იგი წანაჲსწარმეტყუელთანი, ვითარცა წერილ არს:
"ამისა შემდგომად მოვაქციო და აღვაშჱნო საყოფელი იგი დავითისი, დაცემული და დამჴობილი იგი მისი აღჰვმართო, და აღვაშჱნო იგი,
რაჲთა გამოიძიონ ნეშტთა კაცთა მათ უფალი და ყოველთა წარმართთა, რომელთა ზედა სახელ-ედების სახელი ესე ჩემი, თქუა უფალმან, რომელმან ქმნა
საცნაური ესე ყოველი საუკუნითგან".
ამისთჳს მე ეგრე ჯერ-მიჩს, რაჲთა არა ვაწყინებდეთ მათ, რომელ-იგი წარმართთაგანნი მოქცეულ არიან ღმრთისა მომართ,
არამედ მიწერად მათა, რაჲთა განეყენნენ იგინი ჟამად ნაზორევთაგან კერპთაჲსა და სიძვისა და მშუდრისაგან და სისხლისა;
რამეთუ მოსეს დასაბამითგან ნათესავთაჲთ ქადაგნი იგი მისნი ქალაქად-ქალაქად დაედგინნეს, რომელნი-იგი ამას აღმოიკითხვიდეს ყოველთა მათ შაბათთა შესაკრებელთა მათ შორის".
მაშინ ჯერ-უჩნდა მოციქულთა მათ და ხუცესთა ყოვლითურთ კრებულით გამორჩევად კაცთა მათგანთა, მივლინებად ანტიოქიად პავლჱს და ბარნაბაჲს თანა იუდა, რომელსა ეწოდა ბარსაბა, და შილა, კაცნი შერაცხილნი ძმათა შორის.
დაწერეს ჴელითა მათითა წიგნი ესრჱთ: "მოციქულნი და ხუცესნი და ძმანი, რომელნი-ეგე ანტიოქიაჲთ და ასურეთით და კილიკიაჲთ კერძო ძმანი ხართ წარმართთაგანნი, გიკითხავთ.
რამეთუ მესმა ჩუენ, ვითარმედ ჩუენგანნი ვინმე განვიდეს და აღგძრნეს თქუენ სიტყჳთა, აღმზადებდეს გულთა თქუენთა, გეტყოდეს: "ჯერ-არს წინადაცუეთაჲ და დამარხვად შჯული მოსჱსი", რომელთა ჩუენ მიერ ეგევითარი ბრძანებაჲ არა აქუნდა.
აწ უკუე ჯერ-მიჩნდა ჩუენ კრებულთა ყოველთა ერთბამად გამორჩევაჲ კაცთაჲ მაგათ და მივლინებად თქუენდა პავლჱს თანა და ბარნაბაჲს თანა, საყუარელთა ჩუენთა,
კაცნი, რომელთა-იგი თავნი თჳსნი მისცნეს სახელისათჳს უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტჱსა.
აწ მიმივლინებიან იუდა და შილა და მათცა სიტყჳთ გითხრან ესე,
რამეთუ ჯერ-უჩნდა სულსა წმიდასა და ჩუენცა, რაჲთა არა უმეტჱსი რაჲმე ტჳრთი დადებად თქუენ ზედა, გარნა ესენი, რომელ უფროჲს სასწრაფო არიან:
განშორებად თქუენდა ნაკერპავთაგან და მკუდრისაჲსა, და სისხლისა ჭამისაგან და სიძვისა; ამათგან დაიმარხენით თავნი თქუენნი, კეთილსა იქმოდეთ და ცოცხლებით იყვენით უფლისა მიერ".
იგინი ვითარცა წარმოიმართნეს, მოვიდეს ანტიოქიად. და შეკრიბეს მუნ კრებული იგი და მისცეს წიგნი იგი ჴელთა მათთა.
ვითარცა აღმოიკითხეს წიგნი იგი, განიხარეს ფრიად, ნუგეშინის-იცეს მათ ამას ზედა.
იუდა და შილა, რამეთუ იგინიცა თავადად კაცნი წინაჲსწარმეტყუელ იყვნეს, მრავლითა სიტყჳთა ნუგეშინის-სცეს ძმათა მათ და დაამტკიცებდეს მათ.
და დაყვეს მუნ მრავალი ჟამი, წარმოგზავნნეს მშჳდობით ძმათაგან მუნვე მოციქულთა მათ.
ჯერ-უჩნდა შილაჲსი დადგრომაჲ მუნვე.
ხოლო პავლე და ბარნაბა იქცეოდეს ანტიოქიას შინა, და ასწავებდეს და ახარებდეს სხუათაცა მრავალთა თანა სიტყუათა უფლისათა.
შემდგომად დღეთა რავდენთამე მერმე ჰრქუა პავლე ბარნაბას: "მივიქცეთ და მოვიხილვიდეთ ძმათა მათ ყოველსა ქალაქებსა, რომელთა შინა ვქადაგეთ სიტყუაჲ იგი უფლისაჲ, ვითარძი აქუნდეს".
ბარნაბას ესრე უნდა, რაჲთამცა იოჰანე თანა წარიყვანა, რომელსა ერქუა მარკოს.
ხოლო პავლე ესრე ჰლოცვიდა, ვითარმედ, რომელი-იგი ერთვე განეყენა მათგან პირველსა მას ჯერსა პანფილიაჲთ და არა შეუდგა მათ საქმესა მას, არა წარყვანებად იგი.
იყო უკუე მკსინვარებაჲ მათ შორის ვიდრე განყენებად მათა ურთიერთას; და ბარნაბა თანაწარიყვანა მარკოს და განვიდა ნავითა კჳპრონდ.
ხოლო პავლე გამოირჩია შილა და მოვიდა იგი, მიეცა მადლითა ღმრთისაჲთა ძმათაგან,
განჰვლიდა ასურეთსა და კილიკიასა და განამტკიცებდა ეკლესიათა.
