TITUS
Archil, Archiliani
Part No. 4
Previous part

Text: Gab.kac.sopl. 
Chapter: _ 
გაბაასება კაცისა და სოფლისა


Strophe: p.19 
Verse: l.1    ეს ერთი პირველი ლექსი დავით მამუკაშვილს
Verse: l.2    ჯაფარიძეს ეთქვა
Verse: l.3    სოფელზედ აშთარხანს. ამას ქვეითი სოფლისა
Verse: l.4    და კაციის გაბაასება ამ ერთმან
Verse: l.5    ლექსმან მოახდინა. ასრე არის ყოვლისფერის,
Verse: l.6    კარგისა თუ ავის, საქმისა ორისავ
Verse: l.7    მიზეზი: პირველ ასრე ცოტათ იწყების
Verse: l.8    და შემდგომად ასრე განმრავლდების!








Strophe: 0 
Verse: a       თქვეს, ჩარხი სოფლის სიმუხთლის   სამუდმოდ არის მბრუნავი,
Verse: b       ლხინს მოგვცემს, ჭირი გვერთს ახლავს,   ხან შვება, ხან საჭმუნავი,
Verse: c       ნურვინ სდევ, ვერვინ მისწვდები,   ცხენი გყავს, ანუ თუ ნავი,
Verse: d    და   თქმულა, რომ: არვინ დარჩება   ბოლომდინ მოუმდურავი.



Next part


This text is part of the TITUS edition of Archil, Archiliani.

Copyright TITUS Project, Frankfurt a/M, 31.10.2007. No parts of this document may be republished in any form without prior permission by the copyright holder.