Μὴ ταρασσέσϑω ὑμῶν ἡ καρδία· πιστεύετε εἰς τὸν ϑεόν, καὶ εἰς ἐμὲ πιστεύετε.
Մի խռովեսցին սիրտք ձեր. այլ հաւատացէք յԱստուած, եւ յիս հաւատացէք։
ნუ შეძრწუნდებიედ გულნი თქუენნი, არამედ გრწმენინ ღმერთი და ჩემი გრწმენინ.
ႬႭჃ ႸႤႻႰႼႭჃႬႣႤႡႨႬ ႢႭჃႪႨ ႧႵ(ႭჃႤ)ႬႨ ႢႰႼႫႤ/ႬႨႬ Ⴖ(ႫႰႧ)ႨႱႠ ႣႠ ႢႰႼႫႤ/ႬႨႬ ႹႤႫႣႠ ႫႭႫႠႰႧ
ნუ შეძრწუნდებიან გულნი თქუენნი, გრწმენინ ჩემდა მომართ.
ნუ შეძრწუნდებინ გული თქუენი, გრწმენინ ღმრთისა და გრწმენინ ჩემდა მომართ.
ნუ შეძრწუნდებიან გულნი თქუენნი, გრწმენინ ღმრთისაჲ და გრწმენინ ჩემდა მომართ.
ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ πατρός μου μοναὶ πολλαί εἰσιν· εἰ δὲ μή, εἶπον ἂν ὑμῖν ὅτι πορεύομαι ἑτοιμάσαι τόπον ὑμῖν;
Ի տան հօր իմոյ օթեվանք բազում են. ապա թէ ոչ՝ ասացեալ էր իմ ձեզ, եթէ երթամ եւ պատրաստեմ ձեզ տեղի։
სახლსა მამისა ჩემისასა მრავალ სადგურ არს. უკუეთუმცა არა გარქუ თქუენ, ვითარმედ: მივალ და განგიმზადო თქუენ ადგილი.
სახლსა მამისა ჩემისასა სავანჱ მრავალ არიან. უკუეთუმცა არა, გარქუ თქუენ, ვითარმედ: წარვიდე და განგიმზადო თქუენ ადგილი.
სახლსა მამისა ჩემისასა სავანე მრავალ არიან. უკუეთუ არა, გარქუმცა თქუენ: წარვიდე და განგიმზადო თქუენ ადგილი.
სახლსა მამისა ჩემისასა სავანე მრავალ არიან. უკუეთუ არა, გარქუმცა თქუენ, ვითარმედ: მე წარვიდე და განგიმზადო თქუენ ადგილი.
καὶ ἐὰν πορευϑῶ καὶ ἑτοιμάσω τόπον ὑμῖν, πάλιν ἔρχομαι καὶ παραλήμψομαι ὑμᾶς πρὸς ἐμαυτόν, ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγὼ καὶ ὑμεῖς ἦτε.
Եւ եթէ երթամ եւ պատրաստեմ ձեզ տեղի, դարձեալ գամ եւ առնում զձեզ առ իս. զի ուր եսն իցեմ, եւ դուք անդ իցէք։
და თუ მივიდე, განგიმზადო თქუენ ადგილი და მერმე მოვიდე და წარგიყვანნე თქუენ ჩემ თანა, რაჲთა, სადა-იგი მე ვიყო, მუნცა თქუენ იყვნეთ.
უკუეთუ წარვიდე და განგიმზადო თქუენ ადგილი, კუალად მოვიდე და წარგიყვანნე თქუენ თავისა ჩემისა თანა, რაჲთა, სადაცა მე ვიყო, მუნცა თქუენ იყვნეთ.
და უკუეთუ მე წარვიდე და განგიმზადო თქუენ ადგილი, კუალად მოვიდე და წარგიყვანნე თქუენ თავისა ჩემისა თანა, რაჲთა, სადაცა მე ვიყო, მუნცა თქუენ იყვნეთ.
და უკუეთუ წარვიდე და განგიმზადო თქუენ ადგილი, კუალად მოვიდე და წარგიყვანნე თქუენ თავისა ჩემისა თანა, რაჲთა, სადაცა მე ვიყო, მუნცა თქუენ იყვნეთ.
καὶ ὅπου [ἐγὼ] ὑπάγω οἴδατε τὴν ὁδόν.
Եւ ուր երթամն՝ գիտիցէք, եւ զճանապարհն գիտիցէք։
და ვიდრე-იგი მივალ, უწყით და გზაჲცა იცით.
და ვიდრე-იგი მე მივალ, იცოდით და გზაჲცა იგი იცით.
და ვიდრე-იგი მივალ მე, იცით და გზაჲცა იგი იცით.
და ვიდრე-იგი მე მივალ, უწყით და გზაჲცა იგი იცით.
Λέγει αὐτῷ Θωμᾶς, Κύριε, οὐκ οἴδαμεν ποῦ ὑπάγεις· πῶς δυνάμεϑα τὴν ὁδὸν εἰδέναι;
Ասէ ցնա Թովմաս, տէր ոչ գիտեմք յով երթաս, եւ զիարդ զճանապարհն կարասցուք գիտել։
ჰრქუა მას თომა: უფალო, არა უწყით, ვიდრე-იგი მიხუალ, და ვითარმე გზაჲ იგი უწყოდით?
ჰრქუა მას თომა: უფალო, [არა] ვიცით, ვიდრე ხუალ, და ვითარ შემძლებელ ვართ გზისა მის ცნობად?
ჰრქუა მას თომა: უფალო, არა ვიცით, ვიდრე ხუალ, და ვითარ შემძლებელ ვართ გზისა მის ცნობად?
ჰრქუა მას თომა: უფალო, არა ვიცით, ვიდრე ხუალ, და ვითარ შემძლებელ ვართ გზისა მის ცნობად?
λέγει αὐτῷ ὁ ᾽Ιησοῦς, ᾽Εγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήϑεια καὶ ἡ ζωή· οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν πατέρα εἰ μὴ δι' ἐμοῦ.
Ասէ ցնա Յիսուս. ես եմ ճանապարհն՝ եւ ճշմարտութիւն եւ կեանք. ոչ ոք գայ առ հայր՝ եթէ ոչ ինեւ։
ჰრქუა მას იესუ: მე ვარ გზაჲ და ჭეშმარიტებაჲ და ცხორებაჲ. ვერვინ მივიდეს მამისა, არა თუ ჩემ გამო.
ჰრქუა მას იესუ: მე ვარ გზაჲ იგი ცხორებისაჲ და ჭეშმარიტებისაჲ; არავინ მოვიდეს, გარნა ჩემ მიერ.
ჰრქუა მას იესუ: მე ვარ გზაჲ და ჭეშმარიტებაჲ და ცხორებაჲ, და არავინ მოვიდეს მამისა, გარნა ჩემ მიერ.
ჰრქუა მას იესუ: მე ვარ გზაჲ და მე ვარ ჭეშმარიტებაჲ და ცხორებაჲ; არავინ მოვიდეს მამისა, გარნა ჩემ მიერ.
εἰ ἐγνώκατέ με, καὶ τὸν πατέρα μου γνώσεσϑε· καὶ ἀπ' ἄρτι γινώσκετε αὐτὸν καὶ ἑωράκατε αὐτόν.
Եթէ զիս գիտէիք, ապա եւ զհայր՝ իմ գիտէիք, եւ այսուհետեւ գիտասջիք զնա,, եւ տեսէք զնա։
და თუმცა მე მიცოდეთ, იცოდეთმცა მამაჲცა ჩემი. და ამიერითგან იცანთ და იხილეთ იგი.
უკუეთუმცა მიცოდეთ, მამაჲცამცა ჩემი იცოდეთ; ხოლო ამიერითგან იცით იგი და გიხილავს იგი.
უკუეთუმცა მიცოდეთ მე, მამაჲცამცა ჩემი იცოდეთ. ამიერითგან იცით იგი და გიხილავს იგი.
უკუეთუმცა მიცოდეთ მე, მამაჲცამცა ჩემი იცოდეთ. ამიერითგან იცით იგი და გიხილავს იგი.
λέγει αὐτῷ Φίλιππος, Κύριε, δεῖξον ἡμῖν τὸν πατέρα, καὶ ἀρκεῖ ἡμῖν.
Ասէ ցնա Փիլիպպոս, տէր ցոյց մեզ զհայր՝ եւ շատ է մեզ։
ჰრქუა ფილიპე: უფალო, გჳჩუენე ჩუენ მამაჲ, და კმა არს ჩუენდა.
ჰრქუა მას ფილიპე: მიჩუენე ჩუენ მამაჲ შენი და კმა არს ჩუენდა.
ჰრქუა მას ფილიპე: უფალო, მიჩუენე ჩუენ მამაჲ შენი, და კმა არს ჩუენდა.
ჰრქუა მას ფილიპე: უფალო, მიჩუენე ჩუენ მამაჲ შენი, და კმა არს ჩუენდა.
λέγει αὐτῷ ὁ ᾽Ιησοῦς, Τοσούτῳ χρόνῳ μεϑ' ὑμῶν εἰμι καὶ οὐκ ἔγνωκάς με, Φίλιππε; ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ ἑώρακεν τὸν πατέρα· πῶς σὺ λέγεις, Δεῖξον ἡμῖν τὸν πατέρα;
Ասէ ցնա Յիսուս. այսչափ ժամանակս՝ ընդ ձեզ եմ, եւ ոչ ծանեար զիս Փիլիպպէ. որ ետես զիս՝ ետես զհայրն. եւ դու զիարդ ասես՝ եթէ ցոյց մեզ զհայր։
ჰრქუა მას იესუ: ესთენ ჟამ თქუენ თანა ვარ, და არა მიცით მე, ფილიპე? რომელმან მიხილა მე, იხილა მამაჲ, და შენ ვითარ იტყჳ: გჳჩუენე ჩუენ მამაჲ?
ჰრქუა მას იესუ: ესოდენ ჟამ თქუენ თანა ვარ და არღა მიცით მე, ფილიპე? რომელმან მიხილა მე, იხილა მამაჲ ჩემი, და შენ ვითარ მეტყჳ: მიჩუენე ჩუენ მამაჲ შენი?
ჰრქუა მას იესუ: ესოდენ ჟამ თქუენ თანა ვარ, და არღარა მიცი მეა, ფილიპე? რომელმან მიხილა მე, იხილა მამაჲ ჩემი, და შენ ვითარ მეტყჳ მე: მიჩუენე ჩუენ მამაჲ შენი?
ჰრქუა მას იესუ: ესოდენ ჟამ თქუენ თანა ვარ, და არა მიცი მე, ფილიპე? რომელმან მიხილა მე, იხილა მამაჲ ჩემი, და შენ ვითარ მეტყჳ მე: მიჩუენე ჩუენ მამაჲ შენი?
οὐ πιστεύεις ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατρὶ καὶ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοί ἐστιν; τὰ ῥήματα ἃ ἐγὼ λαλῶ ὑμῖν ἀπ' ἐμαυτοῦ οὐ λαλῶ· ὁ δὲ πατὴρ ἐν ἐμοὶ μένων ποιεῖ τὰ ἔργα αὐτοῦ.
Ոչ հաւատաս եթէ ես ի հայր՝ եւ հայր յիս է։ Բանն զոր ես խօսիմ ընդ ձեզ, ոչ եթէ յանձնէ ինչ խօսիմ, այլ հայրն որ յիս բնակեալ, նա գործէ զգործսն։
არა გრწამს, რამეთუ მე მამისა თანა, და მამაჲ ჩემ თანა არს? სიტყუათა, რომელთა გეტყჳ, არა თავით ჩემით გეტყჳ, არამედ მამაჲ, რომელი ჩემ თანა დამკჳდრებულ არს, იგი იქმს საქმეთა.
არა გრწამსა, რამეთუ მე მამისა ჩემისა თანა ვარ, და მამაჲ ჩემ თანა? სიტყუათა, რომელთა გეტყჳ თქუენ, თავით ჩემით არა ვიტყჳ, არამედ მამაჲ ჩემი, რომელი ჩემ თანა არს, იგი იქმს საქმესა.
არა გრწამსა, რამეთუ მე მამისა თანა ვარ, და მამაჲ ჩემ თანა? სიტყუათა, რომელთა გეტყჳ თქუენ, თავით ჩემით არა გეტყჳ, არამედ მამაჲ ჩემი, რომელი ჩემ თანა არს, იგი იქმს საქმესა.
არა გრწამსა, რამეთუ მე მამისა თანა ვარ, და მამაჲ ჩემ თანა არს? სიტყუათა, რომელთა გეტყჳ თქუენ, თავით ჩემით არა გეტყჳ, არამედ მამაჲ ჩემი, რომელი ჩემ თანა არს, იგი იქმს საქმესა.
πιστεύετέ μοι ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατρὶ καὶ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοί· εἰ δὲ μή, διὰ τὰ ἔργα αὐτὰ πιστεύετε.
Հաւատայք ինձ՝ եթէ ես ի հայր եւ հայր յիս։
გრწამს ჩემი, რამეთუ მე მამისა თანა, და მამაჲ ჩემ თანა? უკუეთუ არა, საქმეთა მათ გამო თუ გრწმენინ ჩემი.
გრწამსა, რამეთუ მე მამისა ჩემისა თანა ვარ, და მამაჲ ჩემ თანა არს? უკუეთუ არა, საქმეთა ჩემთაგან გრწმენინ ჩემი.
გრწამსა, რამეთუ მე მამისა თანა ვარ, და მამაჲ ჩემ თანა არს? უკუეთუ არა, საქმეთა ამათგან გრწმენინ ჩემი.
გრწამსა, რამეთუ მე მამისა თანა ვარ, და მამაჲ ჩემ თანა არს? უკუეთუ არა, საქმეთა ამათგან გრწმენინ ჩემი.
ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ κἀκεῖνος ποιήσει, καὶ μείζονα τούτων ποιήσει, ὅτι ἐγὼ πρὸς τὸν πατέρα πορεύομαι·
Ապա թէ ոչ՝ գոնէ վասն գործոցն հաւատացէք ինձ։ Ամէն ամէն ասեմ ձեզ, թէ որ հաւատայն յիս, զգործս զոր ես գործեմ, եւ նա գործեսցէ, եւ մեծամեծս եւս քան զնոյնս գործեսցէ. զի ես առ հայր երթամ։
მართლიად მართალსა გეტყჳ თქუენ, რამეთუ რომელსა ვჰრწმენე მე, საქმეთა მათ, რომელთა მე ვიქმ, იგიცა იქმოდის და უდიდესღა ამათსა იქმოდის, რამეთუ მე მამისა მივალ.
ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ: რომელსა ჰრწმენეს ჩემი, საქმესა რომელსა მე ვიქმ, მანცა ქმნეს და უფროჲსი-ღა ამისა ქმნეს, რამეთუ მე მამისა მივალ.
ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ: რომელსა ჰრწმენდეს ჩემი, საქმესა რომელსა მე ვიქმ, მანცა ქმნეს და უფროჲსიღა ამისა ქმნეს, რამეთუ მე მამისა ჩემისა მივალ.
ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ: რომელსა ჰრწმენეს ჩემი, საქმესა რომელსა მე ვიქმ, მანცა ქმნეს და უფროჲსიღა ამისა ქმნეს, რამეთუ მე მამისა მივალ.
καὶ ὅ τι ἂν αἰτήσητε ἐν τῷ ὀνόματί μου τοῦτο ποιήσω, ἵνα δοξασϑῇ ὁ πατὴρ ἐν τῷ υἱῷ·
Եւ զոր ինչ խնդրիցէք յանուն իմ արարից զայն. զի փառաւորեսցի հայր յորդի,
და რასა ითხოვდეთ სახელითა ჩემითა, ვყო იგი, რაჲთა იდიდოს მამაჲ ძისა თანა.
და რაჲ-იგი ითხოოთ სახელითა ჩემითა, გეყოს თქუენ, რაჲთა იდიდოს მამაჲ ძისა თანა.
და რაჲ ითხოვოთ სახელითა ჩემითა, იგი ვყო, რაჲთა იდიდოს მამაჲ ძისა თანა.
და რაჲცა ითხოვოთ სახელითა ჩემითა, იგი ვყო, რაჲთა იდიდოს მამაჲ ძისა თანა.
ἐάν τι αἰτήσητέ με ἐν τῷ ὀνόματί μου ἐγὼ ποιήσω.
᾽Εὰν ἀγαπᾶτέ με, τὰς ἐντολὰς τὰς ἐμὰς τηρήσετε·
Եթէ սիրէք զիս՝ զպատուիրանս իմ պահեսջիք։
უკუეთუ გიყუარდე მე, მცნებანი ჩემნი დაიმარხენით.
უკუეთუ გიყუარდე მე, მცნებანი ჩემნი დაიმარხნეთ.
უკუეთუ გიყუარდე მე, მცნებანი ჩემნი დაიმარხნეთ.
უკუეთუ გიყუარ მე, მცნებანი ჩემნი დაიმარხენით!
κἀγὼ ἐρωτήσω τὸν πατέρα καὶ ἄλλον παράκλητον δώσει ὑμῖν ἵνα μεϑ' ὑμῶν εἰς τὸν αἰῶνα ᾖ,
Եւ ես աղաչեցից զհայր, եւ այլ մխիթարիչ տացէ ձեզ. զի ընդ ձեզ բնակեսցէ ի յաւիտեան։
და მე ულოცვიდე მამასა და სხუაჲ ნუგეშინისმცემელი მოგცეს თქუენ, რაჲთა თქუენ თანა დაიმკჳდროს უკუნისამდე.
და მე ვჰკითხო მამასა ჩემსა, და სხუაჲ ნუგეშინის-მცემელი მოგცეს თქუენ, რაჲთა დაადგრეს თქუენ თანა უკუნისამდე.
და მე ვჰკითხო მამასა ჩემსა და სხუაჲ ნუგეშინისმცემელი მოგცეს თქუენ, რაჲთა დაადგრეს თქუენ თანა უკუნისამდე,
და მე ვჰკითხო მამასა ჩემსა, და სხუაჲ ნუგეშინისმცემელი მოგივლინოს თქუენ, რაჲთა თქუენ თანა დაადგრეს უკუნისამდე.
τὸ πνεῦμα τῆς ἀληϑείας, ὃ ὁ κόσμος οὐ δύναται λαβεῖν, ὅτι οὐ ϑεωρεῖ αὐτὸ οὐδὲ γινώσκει· ὑμεῖς γινώσκετε αὐτό, ὅτι παρ' ὑμῖν μένει καὶ ἐν ὑμῖν ἐστιν.
Զհոգին ճշմարտութեան. զոր աշխարհս ոչ կարէ ընդունել, զի ոչ տեսանէ զնա՝ եւ ոչ ճանաչէ զնա։ Բայց դուք ճանաչէք զնա, զի առ ձեզ բնակեսցէ, եւ ընդ ձեզ եղիցի։
სული ეგე ჭეშმარიტებისაჲ, რომელი სოფელმან ვერ შეიწყნაროს იგი, რამეთუ არა იხილოს და არცა იცნას იგი, ხოლო თქუენ იცანთ იგი, რამეთუ თქუენ თანა დამკჳდრებულ არს და თქუენ თანაცა იყოს.
სული იგი ჭეშმარიტებისაჲ, რომელი სოფელსა ვერ ჴელეწიფების მოღებად, რამეთუ არა ხედავს მას, არცა იცის იგი, ხოლო თქუენ იცით იგი, რამეთუ თქუენ თანა არს და თქუენ თანა იყოს.
სული იგი ჭეშმარიტებისაჲ, რომელი სოფელსა ვერ ჴელ-ეწიფების მოღებად, რამეთუ არა ჰხედავს მას, არცა იცის იგი, ხოლო თქუენ იცით იგი, რამეთუ თქუენ თანა არს და თქუენ თანა იყოს.
სული იგი ჭეშმარიტებისაჲ, რომელი სოფელსა ვერ ჴელ-ეწიფების მოღებად, რამეთუ არა ჰხედავს მას, არცა იცის იგი, რამეთუ თქუენ თანა არს და თქუენ თანა იყოს.
Οὐκ ἀϕήσω ὑμᾶς ὀρϕανούς, ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς.
Ոչ թողից զձեզ որբս. գամ առ ձեզ։
არა დაგიტევნე თქუენ ობლად, მოვალ თქუენდა.
არა დაგიტევნე თქუენ ობლად, მოვიდე თქუენდა.
არა დაგიტევნე თქუენ ობლად, მოვიდე თქუენდა.
არა დაგიტევნე თქუენ ობლად, მოვიდე თქუენდა.
ἔτι μικρὸν καὶ ὁ κόσμος με οὐκέτι ϑεωρεῖ, ὑμεῖς δὲ ϑεωρεῖτέ με, ὅτι ἐγὼ ζῶ καὶ ὑμεῖς ζήσετε.
Փոքր մեւս եւս, եւ աշխարհս ոչ եւս տեսանէ զիս. բայց դուք տեսանիցէք զիս. զի ես կենդանի եմ, եւ դուք՝ կենդանի լինելոց էք։
მცირედღა ჟამ, და სოფელი ესე არღარა მხედვიდეს მე, ხოლო თქუენ მხედვიდეთ, რამეთუ მე ცხოელ ვარ, და თქუენცა ცხოელ ყოფად ხართ.
მცირედ-ღა, და სოფელი არ მხედვიდეს მე, ხოლო თქუენ მხედვიდეთ მე, რამეთუ მე ცხოველ ვარ, და თქუენცა ცხოველ იყვნეთ.
და მცირედღა, და სოფელი ესე არღარა მხედვიდეს მე, ხოლო თქუენ მხედვიდეთ მე, რამეთუ მე ცხოველ ვარ, და თქუენცა ცხოველ იყვნეთ.
მცირედღა, და სოფელი ესე არა მხედვიდეს, ხოლო თქუენ მხედვიდეთ მე, რამეთუ მე ცხოველ ვარ, და თქუენცა ცხოველ იყვნეთ.
ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ γνώσεσϑε ὑμεῖς ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατρί μου καὶ ὑμεῖς ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν ὑμῖν.
Յայնմ աւուր գիտասջիք դուք, զի ես ի հօր իմում, եւ դուք յիս, եւ ես ի ձեզ։
მას დღესა უწყოდით თქუენ, რამეთუ მე მამისა თანა, და თქუენ ჩემ თანა, და მე თქუენ თანა.
მას დღესა შინა სცნათ, რამეთუ მე მამისა თანა ჩემისა, და თქუენ ჩემ თანა, და მე თქუენ შორის.
მას დღესა შინა სცნათ თქუენ, რამეთუ მე მამისა ჩემისა თანა, და თქუენ ჩემ თანა, და მე თქუენ შორის.
მას დღესა შინა სცნათ თქუენ, რამეთუ მე მამისა ჩემისა თანა, და თქუენ ჩემ თანა, და მე თქუენ შორის.
ὁ ἔχων τὰς ἐντολάς μου καὶ τηρῶν αὐτὰς ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀγαπῶν με· ὁ δὲ ἀγαπῶν με ἀγαπηϑήσεται ὑπὸ τοῦ πατρός μου, κἀγὼ ἀγαπήσω αὐτὸν καὶ ἐμϕανίσω αὐτῷ ἐμαυτόν.
Որ ունի զպատուիրանս իմ՝ եւ պահէ զնոսա, նա է որ սիրէ զիս։ Եւ որ սիրէն զիս՝ սիրեսցի ի հօրէ իմմէ. եւ ես սիրեցից զնա, եւ երեւեցուցից նմա զիս։
რომელსა აქუნდენ მცნებანი ჩემნი და დაიმარხნეს იგინი, იგი არს, რომელსა უყუარ მე, და რომელსა უყუარდე მე, საყუარელ იყოს იგი მამისა ჩემისა, და მე შევიყუარო იგი და გამოუცხადო მას თავი ჩემი.
რომელსა აქუნდენ მცნებანი ჩემნი, დაიმარხვნეს იგინი, იგი არს, რომელსა უყუარ მე. ხოლო რომელსა უყუარ მე, საყუარელ იყოს იგი მამისა ჩემისა მიერ, და მეცა შევიყუარო იგი და გამოუცხადო მას თავი ჩემი.
რომელსა აქუნდენ მცნებანი ჩემნი და დაიმარხნეს იგინი, იგი არს, რომელსა უყუარ მე. ხოლო რომელსა უყუარდე მე, საყუარელ იყოს მამისა ჩემისა მიერ, და მეცა შევიყუარო იგი და გამოუცხადო მას თავი ჩემი.
რომელსა აქუნდეს მცნებანი ჩემნი და დაიმარხნეს იგინი, იგი არს, რომელსა უყუარ მე. ხოლო რომელსა უყუარდე მე, საყუარელ იყოს მამისა ჩემისა მიერ, და მეცა შევიყუარო იგი და გამოუცხადო მას თავი ჩემი.
Λέγει αὐτῷ ᾽Ιούδας, οὐχ ὁ ᾽Ισκαριώτης, Κύριε, [καὶ] τί γέγονεν ὅτι ἡμῖν μέλλεις ἐμϕανίζειν σεαυτὸν καὶ οὐχὶ τῷ κόσμῳ;
Ասէ ցնա Յուդայ՝ ոչ Սկարիովտացին. Տէր զի եղեւ զի մեզ յայտնելոց ես զքեզ՝ եւ ոչ աշխարհի։
ჰრქუა მას იუდა, არაისკარიოტელმან: უფალო, რაჲ არს, რამეთუ ჩუენდა გეგულების გამოცხადების და არა სოფელსა?
ჰრქუა მას იუდა, არა ისკარიოტელმან: უფალო, რაჲ არს, რამეთუ ჩუენ გამოგჳცხადებ თავსა შენსა და არა სოფელსა?
ჰრქუა მას იუდა, არა ისკარიოტელმან: უფალო, რაჲ არს, რამეთუ ჩუენ გამოგჳცხადებ თავსა შენსა და არა სოფელსა?
ჰრქუა მას იუდა, არა ისკარიოტელმან: უფალო, რაჲ არს, რამეთუ ჩუენ გამოგჳცხადებ თავსა შენსა და არა სოფელსა?
ἀπεκρίϑη ᾽Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, ᾽Εάν τις ἀγαπᾷ με τὸν λόγον μου τηρήσει, καὶ ὁ πατήρ μου ἀγαπήσει αὐτόν, καὶ πρὸς αὐτὸν ἐλευσόμεϑα καὶ μονὴν παρ' αὐτῷ ποιησόμεϑα.
Պատասխանի ես Յիսուս՝ եւ ասէ ցնա. եթէ ոք սիրէ զիս՝ զբանն իմ պահեսցէ, եւ հայր իմ սիրեսցէ զնա. եւ առ նա եկեսցուք, եւ օթեվանս առ նմա արասցուք։
მიუგო იესუ და ჰრქუა: უკუეთუ ვისმე უყუარ მე, სიტყუაჲ ჩემი დაიმარხოს, და მამამან ჩემმან შეიყუაროს იგი, და მისა მოვიდეთ და მისა დავადგრეთ.
მიუგო იესუ და ჰრქუა: უკუეთუ ვისმე უყუარდე მე, სიტყუანი ჩემნი დაიმარხნეს, და მამამან ჩემმან შეიყუაროს იგი, და მოვიდეთ მისა და მის თანა დავადგრეთ.
მიუგო იესუ და ჰრქუა მას: უკუეთუ ვისმე უყუარდე მე, სიტყუანი ჩემნი დაიმარხნეს, და მამამანცა ჩემმან შეიყუაროს იგი და მოვიდეთ მისა, და მის თანა დავადგრეთ.
მიუგო იესუ და ჰრქუა მას: უკუეთუ ვისმე უყუარდე მე, სიტყუანი ჩემნი დაიმარხნეს, და მამამანცა ჩემმან შეიყუაროს იგი, და მოვიდეთ მისა და მის თანა დავადგრეთ.
ὁ μὴ ἀγαπῶν με τοὺς λόγους μου οὐ τηρεῖ· καὶ ὁ λόγος ὃν ἀκούετε οὐκ ἔστιν ἐμὸς ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με πατρός.
Եւ որ ոչն սիրէ զիս՝ զբանս իմ ոչ պահէ։ Եւ բանն իմ զոր լսէք՝ ոչ է իմ, այլ հօրն որ առաքեացն զիս։
და რომელსა არა უყუარდე მე, სიტყუანი ჩემნი არა დაიმარხნეს, და სიტყუაჲ ჩემი, რომელი გესმის, არა არს ჩემი, არამედ მამისაჲ, რომელმან მომავლინა მე.
ხოლო რომელსა არა უყუარდე, მე, სიტყუანი ჩემნი არა დაიმარხნეს; და სიტყუანი, რომელ გესმიან, არა ჩემნი არიან, არამედ მომავლინებელისა ჩემისა მამისანი.
ხოლო რომელსა არა უყუარდე მე, სიტყუანი ჩემნი არა დაიმარხნეს, და სიტყუანი, რომელნი გესმიან, არა არიან ჩემნი, არამედ მომავლინებელისა ჩემისა მამისანი.
ხოლო რომელსა არა უყუარდე მე, სიტყუანი ჩემნი არა დაიმარხნეს; და სიტყუანი, რომელ გესმიან, არა ჩემნი არიან, არამედ მომავლინებელისა ჩემისა მამისანი.
Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν παρ' ὑμῖν μένων·
Զայս խօսեցայ ընդ ձեզ՝ մինչ առ ձեզս եմ։
ამას გეტყოდე თქუენ, ვიდრე-ესე თქუენ თანა ვარ.
ამას გეტყოდე თქუენ, რამეთუ თქუენ თანა ვიყავ.
ამას გეტყოდე თქუენ, რამეთუ თქუენ თანა ვიყავ.
ამას გეტყოდე თქუენ, რამეთუ თქუენ თანა ვიყავ.
ὁ δὲ παράκλητος, τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ὃ πέμψει ὁ πατὴρ ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐκεῖνος ὑμᾶς διδάξει πάντα καὶ ὑπομνήσει ὑμᾶς πάντα ἃ εἶπον ὑμῖν [ἐγώ].
Իսկ մխիթարիչն հոգին սուրբ՝ զոր առաքեսցէ հայր յանուն իմ, նա ուսուսցէ ձեզ զամենայն, որ ինչ ասացի ձեզ, եւ յիշեցուսցէ ձեզ։
ხოლო ნუგეშინისმცემელი იგი სული წმიდაჲ, რომელ მოგივლინოს მამამან სახელითა ჩემითა, მან გასწაოს თქუენ ყოველი და მოგაჴსენოს თქუენ ყოველი, რავდენი გარქუ თქუენ.
ხოლო ნუგეშინის-მცემელი იგი სული წმიდაჲ, რომელი მოავლინოს მამამან სახელითა ჩემითა, მან გასწაოს თქუენ ყოველი და მოგაჴსენოს ყოველი, რაოდენი გარქუ თქუენ.
ხოლო ნუგეშინისმცემელი იგი სული წმიდაჲ რომელი მოავლინოს მამამან სახელითა ჩემითა, მან გასწავოს თქუენ ყოველი და მოგაჴსენოს თქუენ ყოველი, რაოდენი გარქუ თქუენ.
ხოლო ნუგეშინისმცემელი იგი სული წმიდაჲ რომელი მოავლინოს სახელითა ჩემითა მამამან, მან გასწაოს თქუენ ყოველი და მოგაჴსენოს თქუენ ყოველი, რაოდენი გარქუ თქუენ.
Εἰρήνην ἀϕίημι ὑμῖν, εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν· οὐ καϑὼς ὁ κόσμος δίδωσιν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν. μὴ ταρασσέσϑω ὑμῶν ἡ καρδία μηδὲ δειλιάτω.
Խաղաղութիւն թողում ձեզ, զխաղաղութիւն զիմ տամ ձեզ. ոչ որպէս աշխարհս տայ՝ տամ ես ձեզ։ Մի խռովեսցին սիրտք ձեր, եւ մի զանգիտեսցեն.
მშჳდობასა დაგიტევებ თქუენ, მშჳდობასა ჩემსა მიგცემ თქუენ, არა ვითარმცა სოფელმან მიგცა, მიგცემ თქუენ. ნუ შეძრწუნდებიედ გულნი თქუენნი, და ნუცა დაჰმედგრდებით.
მშჳდობასა ჩემსა მიგცემ თქუენ, მშჳდობასა დაგიტევებ თქუენ. ნუ შეძრწუნდებიან გულნი თქუენნი, ნუცა გეშინინ.
მშჳდობასა დაგიტევებ თქუენ, მშჳდობასა ჩემსა მიგცემ თქუენ, არა ვითარ სოფელმან მოსცის, მე მიგცემ თქუენ. ნუ შეძრწუნდებინ გული თქუენი, ნუცა ეშინინ.
მშჳდობასა დაგიტევებ თქუენ, მშჳდობასა ჩემსა მიგცემ თქუენ; არა ვითარ სოფელმან მისცის, მე მიგცემ თქუენ. ნუ შეძრწუნდებიან გულნი თქუენნი, ნუცა ეშინინ.
ἠκούσατε ὅτι ἐγὼ εἶπον ὑμῖν, ῾Υπάγω καὶ ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς. εἰ ἠγαπᾶτέ με ἐχάρητε ἄν, ὅτι πορεύομαι πρὸς τὸν πατέρα, ὅτι ὁ πατὴρ μείζων μού ἐστιν.
Լուայք զի ասացի ես ձեզ՝ թէ երթամ եւ գամ առ ձեզ. եթէ սիրէիք զիս՝ ապա ուրախ լիեալ էր ձեզ՝ եթէ ես առ հայր երթամ, զի հայր իմ մեծ է քան զիս։
გესმა, რამეთუ გარქუ თქუენ, ვითარმედ: მივალ და მოვალ თქუენდა. უკუეთუმცა გიყუარდი მე, იხარეთ სამემცა, ვითარმედ მე მამისა მივალ, რამეთუ მამაჲ ჩემი უდიდეს არს ჩემსა.
გესმა, რამეთუ გარქუ თქუენ: წარვალ და მოვიდე თქუენდა. და უკუეთუმცა გიყუარდი მე, გიხაროდამცა, რამეთუ მივალ მამისა ჩემისა, რამეთუ მამაჲ ჩემი უფროჲს ჩემსა არს.
გესმა, რამეთუ გარქუ თქუენ: წარვალ და მოვიდე თქუენდა. უკუეთუმცა გიყუარდი მე, გიხაროდამცა, რამეთუ მივალ მამისა ჩემისა, რამეთუ მამაჲ ჩემი უფროჲს ჩემსა არს.
გესმა, რამეთუ გარქუ თქუენ: წარვალ და მივიდე თქუენდა. უკუეთუმცა გიყუარდი მე, გიხაროდამცა, რამეთუ მივალ მამისა ჩემისა, რამეთუ მამაჲ ჩემი უფროჲს ჩემსა არს.
καὶ νῦν εἴρηκα ὑμῖν πρὶν γενέσϑαι, ἵνα ὅταν γένηται πιστεύσητε.
Եւ այժմ ասացի ձեզ մինչչեւ եղեալ. զի յորժամ լինիցի, հաւատասջիք։
და აწ გარქუ თქუენ, ვიდრე ყოფადმდე, რაჲთა, ოდეს იყოს, გრწმენეს.
და აწ გარქუ თქუენ, ვიდრე ყოფადმდე, რაჲთა, რაჟამს იყოს, და გრწმენეს.
და აწ გარქუ თქუენ, ვიდრე ყოფადმდე, რაჲთა, რაჟამს იყოს, გრწმენეს.
და აწ გარქუ თქუენ ვიდრე ყოფადმდე, რაჲთა, რაჟამს იყოს, გრწმენეს.
οὐκέτι πολλὰ λαλήσω μεϑ' ὑμῶν, ἔρχεται γὰρ ὁ τοῦ κόσμου ἄρχων· καὶ ἐν ἐμοὶ οὐκ ἔχει οὐδέν,
Ոչ եւս այլ շատ խօսեցայց ընդ ձեզ. գայ իշխան աշխարհիս այսորիկ, եւ յիս ինչ ոչ գտանէ։
არღარა მრავალსა გეტყოდი თქუენ; მოვალს მთავარი ამის სოფლისაჲ და ჩემ თანა არაჲ პოოს.
არღარა მრავალსა ვიტყოდი თქუენ თანა, რამეთუ მოვალს მთავარი იგი ამის სოფლისაჲ და ჩემ თანა არაჲ პოოს.
არღარა მრავალსა ვიტყოდი თქუენ თანა, რამეთუ მოვალს მთავარი იგი ამის სოფლისაჲ და ჩემ თანა არარაჲ პოვოს.
არღარა მრავალსა ვიტყოდი თქუენ თანა, რამეთუ მოვალს მთავარი იგი ამის სოფლისაჲ და ჩემ თანა პოოს არარაჲ.
ἀλλ' ἵνα γνῷ ὁ κόσμος ὅτι ἀγαπῶ τὸν πατέρα, καὶ καϑὼς ἐνετείλατο μοι ὁ πατήρ, οὕτως ποιῶ. ᾽Εγείρεσϑε, ἄγωμεν ἐντεῦϑεν.
Այլ զի ծանիցէ աշխարհ՝ եթէ սիրեմ զհայր. եւ որպէս պատուիրեաց ինձ հայրն այսպէս առնեմ։ Աւն արիք գնասցուք աստի։
არამედ რაჲთა ცნას სოფელმან, რამეთუ მიყუარს მამაჲ, და ვითარცა მამცნო მე მამამან, ეგრე ვიქმ. აღდეგით, წარვიდეთ ამიერ
არამედ რაჲთა ცნას სოფელმან, რამეთუ მიყუარს მამაჲ ჩემი, და ვითარცა მამცნო მამამან ჩემმან, ეგრეცა ვყო. აღდეგით, წარვიდეთ ამიერ.
არამედ რაჲთა ცნას სოფელმან, რამეთუ მიყუარს მამაჲ ჩემი, და ვითარცა მამცნო მე მამამან, ეგრეცა ვყო. აღდეგით და წარვედით ამიერ.
არამედ რაჲთა ცნას სოფელმან, რამეთუ მიყუარს მე მამაჲ, და ვითარცა მამცნო მე მამამან, ეგრეთცა ვყო, -- აღდეგით და წარვიდეთ ამიერ!
