TITUS
Text collection: VT
Vetus Testamentum armeniace
from the so-called Zohrab Bible
On the basis of the Bible edition by
Hovhannēs Zōhrapean,
Astowacašowncՙ matean hin ew nor ktakaranacՙ,
Venetik 1805
(the so-called Zohrab-Bible)
entered by H. Palanǰian, J. Gippert, D. Čitunašvili, N. Čanṭlaʒe
München 1991-1992 / Frankfurt 2003-2004 / Tbilisi 2004-2006;
TITUS version by J. Gippert,
Frankfurt a/M, November 1996 / 1998 / 2000 / 2002 / 2004 / 2005 / 28.10.2007 / 9.12.2008
[Complete edition of the canonical OT texts as printed in the Zohrab-Bibel. Apocryphal OT texts are still missing. J.G.]
[Restitutions of abbreviations by J.G.]
Book: Gen.
Genesis
entered by N. Čanṭlaʒe,
Tbilisi, 2005;
TITUS version by J. Gippert,
Frankfurt a/M, 28.4.2006
ԾՆՈՒՆԴՔ
Chapter: 1
ԳԼ(ՈՒԽ) Ա՜.
Verse: 1 
Ի ՍԿԶԲԱՆԷ արար ա(ստուա)ծ զերկին եւ զերկիր։
Verse: 2 Եւ երկիր է́ր աներեւոյթ եւ անպատրաստ. եւ խաւա́ր ՛ի վերայ անդնդոց. եւ հոգի ա(ստուծո)յ շրջէ́ր ՛ի վերայ ջուրց։
Verse: 3 Եւ ասաց ա(ստուա)ծ, եղիցի́ լոյս. եւ եղե́ւ լոյս։
Verse: 4 եւ ետես ա(ստուա)ծ զլոյսն զի բարի́ է։ եւ մեկնեաց ա(ստուա)ծ ՛ի մէջ լուսոյն եւ ՛ի մէջ խաւարին։
Verse: 5 եւ կոչեաց ա(ստուա)ծ զլոյսն տիւ, եւ զխաւարն կոչեաց գիշե́ր։ եւ եղեւ երեկոյ՝ եւ եղեւ վաղորդայն՝ օ́ր մի։
Verse: 6 Եւ ասաց ա(ստուա)ծ. եղիցի́ հաստատութի(ւն) ՛ի մէջ ջրոցդ, եւ եղիցի մեկնե́լ ջուրցդ եւ ջուրց։ եւ եղեւ այնպէս։
Verse: 7 Եւ արար ա(ստուա)ծ զհաստատութի(ւն)ն։ եւ անջրպետեաց ա(ստուա)ծ ՛ի մէջ ջրոյն որ ՛ի ներքոյ հաստատութե(ա)ն, եւ ՛ի մէջ ջրոյն որ ՛ի վերոյ հաստատութե(ա)ն։
Verse: 8 եւ կոչեաց ա(ստուա)ծ զհաստատու(թ)ի(ւն)ն երկին։ եւ ետես ա(ստուա)ծ զի բարի է։ եւ եղեւ երեկոյ, եւ եղեւ վաղորդայն, օ́ր երկրորդ։
Verse: 9 Եւ ասաց ա(ստուա)ծ. ժողովեսցի́ն ջուրքդ որ ՛ի ներքոյ երկնից ՛ի ժողով մի, եւ երեւեսցի ցամաքն։ եւ եղեւ այնպէս. եւ ժողովեցան ջուրքն, որ ՛ի ներքոյ երկնից ՛ի ժողովս իւրեանց. եւ երեւեցաւ ցամաքն։
Verse: 10 Եւ կոչեաց ա(ստուա)ծ զցամաքն երկիր. եւ ժողովս ջուրցն կոչեաց ծովս։ եւ ետես ա(ստուա)ծ զի բարի է։
Verse: 11 Եւ ասաց ա(ստուա)ծ. բղխեսցէ́ երկիր բանջար խոտոյ. սերմանել սերմն ըստ ազգի եւ ըստ նմանութե(ան). եւ ծառ պտղաբեր՝ առնել պտուղ ըստ ազգի իւրում. որոյ սերմն իւր ՛ի նմին ըստ ազգի ՛ի նմանութի(ւն) ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի։ եւ եղեւ այնպէս։
Verse: 12 Եւ եհան երկիր բանջար խոտոյ, սերմանել սերմն որ է ՛ի վ(ե)ր(այ) ա(մենայ)ն երկրի. եւ փայտ պտղաբեր առնել պտուղ՝ որոյ սերմն իւր ՛ի նմին ըստ ազգի ՛ի վերայ երկրի։ եւ ետես ա(ստուա)ծ զի բարի է։
Verse: 13 եւ եղեւ երեկոյ, եւ եղեւ վաղորդայն, օ́ր երրորդ։
Verse: 14 Եւ ասաց ա(ստուա)ծ՝ եղիցին լուսաւորք ՛ի հաստատութե(ան) երկնից, ՛ի լուսաւորու(թ)ի(ւն) ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի. եւ մեկնել ՛ի մէջ տուընջեան եւ ՛ի մէջ գիշերոյ. եւ եղիցին ՛ի նշանս, եւ ՛ի ժամանակս, եւ յաւուրս, եւ ՛ի տարիս։
Verse: 15 եւ եղիցին ՛ի լուսաւորութի(ւն) ՛ի հաստատութե(ան) երկնից ծագել յերկիր. եւ եղեւ ա́յնպէս։
Verse: 16 Եւ արար ա(ստուա)ծ զերկուս լուսաւորսն զմեծամեծս. զլուսաւորն մեծ յիշխանութի(ւն) տուընջեան, եւ զլուսաւորն փոքր յիշխանութի(ւն) գիշերոյ. եւ զաստեղս։
Verse: 17 եւ ե́դ զնոսա ա(ստուա)ծ ՛ի հաստատութե(ան) երկնից լուսատո́ւ լինել յերկիր։
Verse: 18 եւ իշխել տուընջեան եւ գիշերոյ, եւ մեկնել ՛ի մէջ լուսոյն եւ ՛ի մէջ խաւարին։ եւ ետես ա(ստուա)ծ զի բարի է։
Verse: 19 եւ եղեւ երեկոյ, եւ եղեւ վաղորդայն, օ́ր չորրորդ։
Verse: 20 Եւ ասա́ց ա(ստուա)ծ. հանցե́ն ջուրք զեռունս շնչոց կենդանեաց, եւ թռչունս թեւաւո́րս ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի ըստ հաստատութե(ան) երկնից։ եւ եղեւ այնպէս։
Verse: 21 Եւ արա́ր ա(ստուա)ծ կէտս մեծամեծս, եւ զա(մենայ)ն շունչ զեռնոց կենդանեաց, զոր հանին ջուրք ըստ ազգի իւրեանց. եւ զա(մենայ)ն թռչունս թեւաւորս ըստ ազգի։ եւ ետես ա(ստուա)ծ զի բարի́ են։
Verse: 22 Եւ օրհնեաց զնոսա ա(ստուա)ծ եւ ասէ. աճեցէ́ք եւ բազմացարուք, եւ լցէ́ք զջուրսդ որ ՛ի ծովս. եւ թռչունքդ բազմասցի́ն ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի։
Verse: 23 եւ եղեւ երեկոյ, եւ եղեւ վաղորդայն, օր հինգերորդ։
Verse: 24 Եւ ասաց ա(ստուա)ծ. հանցէ́ երկիր շունչ կենդանի ըստ ազգի չորքոտանի, եւ սաղունս, եւ գազանս երկրի ըստ ազգի։ եւ եղեւ այնպէս։
Verse: 25 Եւ արա́ր ա(ստուա)ծ զգազանս երկրի ըստ ազգի, եւ զանասունս ըստ ազգի, եւ զա(մենայ)ն սողունս երկրի ըստ ազգի իւրեանց· եւ ետես ա(ստուա)ծ զի բարի́ են։
Verse: 26 Եւ ասաց ա(ստուա)ծ. արասցո́ւք մարդ ըստ պատկերի մերում եւ ըստ նմանութե(ան), եւ իշխեսցեն ձկա́նց ծովու. եւ թռչնոց երկնից, եւ անասնոց, եւ ամենայն երկրի, եւ ամենայն սողնոց որ սողին ՛ի վերայ երկրի։
Verse: 27 Եւ արար ա(ստուա)ծ զմարդն ՛ի պատկեր իւր. ըստ պատկերի ա(ստուծո)յ արար զնա. արու եւ էդ արար զն(ո)ս(ա)։
Verse: 28 Եւ օրհնեաց զն(ո)ս(ա) ա(ստուա)ծ՝ եւ ասէ. աճեցէ́ք եւ բազմացարո́ւք՝ եւ լցէ́ք զերկիր. եւ տիրեցէ́ք դմա. եւ իշխեցէ́ք ձկանց ծովու, եւ թռչնոց երկնից, եւ ա(մենայ)ն անասնոց. եւ ա(մենայ)ն երկրի, եւ ա(մենայ)ն սողնոց որ սողին ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի։
Verse: 29 Եւ ասաց ա(ստուա)ծ. ահաւադիկ ետո́ւ ձեզ զա(մենայ)ն խոտ սերմանելի՝ սրմանել սերմն ըստ ազգի եւ ըստ նմանութե(ան), որ է ՛ի վերայ ա(մենայ)ն երկրի. եւ ա(մենայ)ն փայտ որ ունիցի յինքեան պտուղ սերման սերմանելոյ, ձե́զ լիցի ՛ի կերակուր։
Verse: 30 եւ ա(մենայ)ն գազանաց երկրի. եւ ա(մենայ)ն թռչնոց երկնից. եւ ա(մենայ)ն սողնոց որ սողին ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի՝ որ ունիցի շունչ կենդանի. եւ ա(մենայ)ն խոտ դալա́ր ՛ի կերակուր։ եւ եղեւ ա́յնպէս։
Verse: 31 Եւ ետես ա(ստուա)ծ զա(մենայ)ն զոր արար, եւ ահա բարի́ են յոյժ։ եւ եղեւ երեկոյ, եւ եղեւ վաղորդայն, օր վեցերորդ։
Verse: 1 Եւ կատարեցան երկինք եւ երկիր եւ ա(մենայ)ն զարդ ն(ո)ց(ա)։
Verse: 2 եւ կատարեաց ա(ստուա)ծ յաւուրն վեցերորդի զա(մենայ)ն զգործս իւր՝ զոր արար։ Եւ հանգեա́ւ յաւուրն եւթներորդի յա(մենայ)ն գործոց իւրոց՝ զոր արար։
Verse: 3 եւ օրհնեաց ա(ստուա)ծ զօրն եւթներորդ, եւ սրբեաց զնա. զի ՛ի նմա́ հանգեաւ յա(մենայ)ն գործոց իւրոց՝ զոր սկսաւ առնել ա(ստուա)ծ։
Verse: 4 Ա́յս է գիր արարածոց երկնի եւ երկրի, յաւուր յորում արա́ր ա(ստուա)ծ զերկինս եւ զերկիր։
Verse: 5 եւ զա(մենայ)ն բանջար վայրի՝ մինչչե́ւ լեալէր ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի, եւ զա(մենայ)ն խոտ վայրի մինչչե́ւ բուսեալէր, զի չե́ւեւս էր տեղացեալ* տ(եառ)ն ա(ստուծո)յ ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի. եւ մարդ չէ́ր՝ որ գործէր զերկիր։
Verse: 6 Բայց աղբիւր ելանէր յերկրէ՝ եւ ոռոգանէր զա(մենայ)ն երեսս երկրի։
Verse: 7 Եւ ստեղծ * տ(է)ր ա(ստուա)ծ զմարդն հող յերկրէ. եւ փչեաց յերեսս ն(ո)ր(ա) շո́ւնչ կենդանի, եւ եղեւ մարդն յոգի կենդանի։
Verse: 8 Եւ տնկեաց ա(ստուա)ծ զդրախտն յեդեմ ընդ արեւելս, եւ եդ անդ զմարդն զոր ստեղծ։
Verse: 9 Եւ բուսոյց եւս տ(է)ր ա(ստուա)ծ յերկրէ զա(մենայ)ն ծառ գեղեցիկ ՛ի տեսանել, եւ քաղցր ՛ի կերակուր. եւ զծառն կենաց ՛ի մէջ դրախտին, եւ զծառն գիտելոյ զգիտութի(ւն) բարւոյ եւ չարի։
Verse: 10 Եւ գե́տ ելանէր յեդեմայ ոռոգանել զդրախտն. եւ անտի բաժանի ՛ի չո́րս առաջս։
Verse: 11 Անուն միումն փիսովն. նա́ է որ պատէ զա(մենայ)ն երկիրն եւ իլատայ, ա́նդ ուր ոսկին է.
Verse: 12 եւ ոսկի երկրին այնորիկ ազնիւ. եւ անդ է սուտակն եւ ակն գահանակ։
Verse: 13 Եւ անուն գետոյն երկրորդի գեհովն. նա́ պատէ զա(մենայ)ն երկիրն եթովպացւոց։
Verse: 14 Եւ գետն երրորդ՝ տիգրիս, նա́ է որ երթայ յանդիման ասորեստանի։ Եւ գետն չորրորդ եփրատէս։
Verse: 15 Եւ ա́ռ տ(է)ր ա(ստուա)ծ զմարդն զոր արար, եւ եդ զնա ՛ի դրախտին փափկու(թ)ե(ան) գործե́լ զնա եւ պահել։
Verse: 16 Եւ պատուիրեաց տ(է)ր ա(ստուա)ծ ադամայ՝ եւ ասէ։ յամ ծառոց որ է ՛ի դրախտիդ՝ ուտելով կերիցե́ս։
Verse: 17 բայց ՛ի ծառոյն գիտութե(ան) բարւոյ եւ չարի՝ մի́ ուտիցէք, զի յորում աւուր ուտիցէք ՛ի նմանէ՝ մահո́ւ մեռանիցիք։
Verse: 18 Եւ ասաց տ(է)ր ա(ստուա)ծ. ո́չ է բարւոք մարդոյդ միայն լինել, արասցուք դմա օգնակա́ն ըստ դմա։
Verse: 19 Եւ ստե́ղծ եւս տ(է)ր ա(ստուա)ծ զա(մենայ)ն գազանս վայրի, եւ զա(մենայ)ն թռչունս երկնից. եւ ա́ծ զնոսա առ ադամ տեսանել զինչ կոչեսցէ զն(ո)ս(ա)։ եւ ա(մենայ)ն շնչոյ կենդանւոյ զինչ եւ անուանեաց ադամ, ա́յն անուն է ն(ո)ր(ա)։
Verse: 20 Եւ կոչեաց ադամ անուանս ա(մենայ)ն անասնոց, եւ ա(մենայ)ն թռչնո́ց երկնից, եւ ա(մենայ)ն գազանա́ց վայրի. բայց ադամայ ո́չ գտաւ օգնական նման նմա։
Verse: 21 Եւ արկ տ(է)ր ա(ստուա)ծ թմբրու(թ)ի(ւն) ՛ի վ(ե)ր(այ) ադամայ, եւ ննջեաց. եւ ա́ռ մի ՛ի կողից ն(ո)ր(ա)՝ եւ ելից ընդ այնր մարմին։
Verse: 22 եւ շինեաց տ(է)ր ա(ստուա)ծ զկողն զոր ա́ռ յադամայ ՛ի կին, եւ ած զնա առ ադամ։
Verse: 23 Եւ ասէ ադամ. ա՞յս ա́յժմիկ ոսկր յոսկերաց իմոց, եւ մարմին ՛ի մարմնոյ իմոյ. սա՝ կոչեսցի կին, զի յառնէ́ իւրմէ առաւ։
Verse: 24 Վ(ա)ս(ն) այնորիկ թողցէ այր զհայր իւր՝ եւ զմայր իւր, եւ երթիցէ́ զհետ կնոջ իւրոյ։
Verse: 25 եւ եղիցին երկուքն ՛ի մարմին մի։ Եւ էին երկոքեան մերկ՝ ադա́մ եւ կին իւր, եւ ո́չ ամաչէին։
Verse: 1 Եւ օ́ձն էր իմաստնագոյն քան զա(մենայ)ն գազանս որ ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի զոր արա́ր տ(է)ր ա(ստուա)ծ։ եւ ասէ օձն ցկինն. զի՞ է զի ասաց ա(ստուա)ծ թէ յա(մենայ)ն ծառոց որ իցեն ՛ի ներքս ՛ի դրախտի այդր՝ մի́ ուտիցէք։
Verse: 2 Եւ ասէ կինն ցօձն. ՛ի պտղոյ ծառոց դրախտիդ կերիցո́ւք։
Verse: 3 բայց ՛ի պտղոյ ծառոյն, որ է ՛ի մէջ դրախտին, ասաց ա(ստուա)ծ՝ մի́ ուտիցէք ՛ի նմանէ, եւ մի́ հուպ լինիցիք՝ զի մի́ մեռանիցիք։
Verse: 4 Եւ ասէ օձն ցկինն. ո́չ եթէ մահու մեռանիցիք։
Verse: 5 զի գիտէ́ր ա(ստուա)ծ թէ յորում աւուր ուտիցէք ՛ի նմանէ, բանայցեն աչք ձեր, եւ լինիցիք իբրեւ զաստուածս, ճանաչել զբարի́ եւ զչար։
Verse: 6 Եւ ետես կինն՝ զի բարի́ էր ծառն ՛ի կերակուր, եւ հաճո́յ աչաց հայելոյ, եւ գեղեցի́կ ՛ի տեսանել։ եւ ա́ռ ՛ի պտղոյ ն(ո)ր(ա), եկեր. եւ ետ առն իւրում ընդ իւր, եւ կերան։
Verse: 7 եւ բացան ա́չք երկոցունց, եւ գիտացին զի մերկ էին. եւ կարեցին տերեւս թզենւոյ, եւ արարին իւրեանց սփածանելիս։
Verse: 8 Եւ լուան զձայն զգնալոյ տ(եառ)ն ա(ստուծո)յ ՛ի դրախտի անդ՝ ընդ երեկս, եւ թաքեա́ն ադամ եւ կին իւր յերեսաց տ(եառ)ն ա(ստուծո)յ՝ ՛ի մէջ ծառոց դրախտին։
Verse: 9 Եւ կոչեաց տ(է)ր ա(ստուա)ծ զադամ, եւ ասէ ցնա. ո՞ւր ես։
Verse: 10 եւ ասէ. լուա́յ զձայն քո ՛ի դրախտի աստ՝ եւ երկեայ. քանզի մե́րկ էի՝ եւ թաքեայ։
Verse: 11 Եւ ասէ ցնա. ո՞ պատմեաց քեզ թէ մերկ ես. բայց եթէ ՛ի ծառոյն յորմէ պատուիրեցի քեզ՝ անտի եւ եթ չուտել, կերա՞ր արդեւք ՛ի նմանէ։
Verse: 12 Եւ ասէ ադամ. կինս զոր ետուր ընդ իս՝ սա́ ետ ինձ ՛ի ծառոյ անտի եւ կերայ։
Verse: 13 Եւ ասէ տ(է)ր ա(ստուա)ծ ցկինն. * զի՞նչ գործեցեր զայդ։ եւ ասէ կինն. օձն խաբեաց զիս, եւ կերայ։
Verse: 14 Եւ ասէ տ(է)ր ա(ստուա)ծ ցօձն. փոխանակ զի արարեր դու զայն, անիծեալ լիջիր դու յամենայն անասնոց եւ յա(մենայ)ն գազանաց երկրի. ՛ի վերայ լանջաց եւ որովայնի քոյ գնասցես, եւ հո́ղ կերիցես զա(մենայ)ն աւուրս կենաց քոց։
Verse: 15 եւ եդից թշնամութի(ւն) ՛ի մէջ քո եւ ՛ի մէջ կնոջդ, եւ ՛ի մէջ զաւակի քոյ եւ ՛ի մէջ զաւակի դորա. նա սպասեսցէ քո́ւմ գլխոյ, եւ դու սպասեսցես նորա́ գարշապարի։
Verse: 16 Եւ ցկինն ասէ. բազմացուցանելո́վ բազմացուցից զտրտմութի(ւն)ս քո եւ զհեծութի(ւն)ս քո. տրտմութ(եամ)բ ծնցես որդիս. եւ առ այր քո դարձ քո, եւ նա́ տիրեսցէ քեզ։
Verse: 17 Եւ ցադամ ասէ. փոխանակ զի լուար ձայնի կնոջդ քոյ, եւ կերար ՛ի ծառոյ անտի, յորմէ պատուիրեցի քեզ անտի միա́յն չուտել, եւ կերար ՛ի նմանէ, անիծեա́լ լիցի երկիր ՛ի գործս քո. տրտմութ(եամ)բ կերիցես զնա զա(մենայ)ն աւուրս կենաց քոց։
Verse: 18 փո́ւշ եւ տատասկ բուսուսցէ́ քեզ. եւ կերիցես զբանջար վայրի։
Verse: 19 քրտամբք երեսաց քոց կերիցես զհաց քո, մինչեւ դարձցիս յերկիր ուստի առար. զի հող էիր եւ ՛ի հո́ղ դարձցիս։
Verse: 20 Եւ կոչեաց ադամ զանուն կնոջ իւրոյ կեանս. զի նա́ է մայր ա(մենայ)ն կենդանեաց։
Verse: 21 Եւ արա́ր տ(է)ր ա(ստուա)ծ ադամայ եւ կնոջ ն(ո)ր(ա) հանդերձս մաշկեղէնս, եւ զգեցո́յց զն(ո)ս(ա).
Verse: 22 Եւ ասէ տ(է)ր ա(ստուա)ծ. ահա ադամ եղեւ իբրեւ զմի ՛ի մէնջ՝ գիտել զբարի եւ զչար։ եւ արդ գուցէ ձգիցէ զձեռն եւ առնուցու ՛ի ծառոյն կենաց, ուտիցէ եւ կեցցէ յաւիտեան։
Verse: 23 Եւ եհան արձակեաց զնա տ(է)ր ա(ստուա)ծ ՛ի դրախտէ անտի փափկութե(ան)՝ գործե́լ զերկիր ուստի առաւ։
Verse: 24 եւ եհան զադամ, եւ բնակեցո́յց յանդիման դրախտին փափկութե(ան). եւ հրամայեաց քերոբէից եւ բոցեղէն սրոյ շուրջանակաւ պահել զճանապարհս ծառոյն կենաց։
Verse: 1 Եմո́ւտ ադամ առ եւայ կին իւր, եւ յղացաւ եւ ծնաւ զկային. եւ ասէ. ստացա́յ մարդ ա(ստուծո)վ։
Verse: 2 Եւ յաւել ծնանել զեղբայր ն(ո)ր(ա) զհաբէլ։ եւ եղեւ հաբէլ հովիւ խաշանց, եւ կային գործէր զերկիր։
Verse: 3 Եւ եղեւ յետ աւուրց՝ եբեր կային ՛ի պտղոյ երկրի պատարա́գ ա(ստուծո)յ.
Verse: 4 ա́ծ եւ հաբէլ յանդրանկաց խաշանց իւրոց եւ ՛ի պարարտաց ն(ո)ց(ա)։ եւ հայեցաւ ա(ստուա)ծ յաբէլ եւ ՛ի պատարագս ն(ո)ր(ա)։
Verse: 5 եւ ՛ի կային եւ ՛ի զոհս ն(ո)ր(ա) ո́չ նայեցաւ։ եւ տրտմեցաւ կային յոյժ, եւ խոնարհեցան անկան երեսք իւր։
Verse: 6 Եւ ասէ տ(է)ր ա(ստուա)ծ ցկային. ընդէ՞ր տրտմեցար, կամ ընդէ՞ր խոնարհեցան անկան երեսք քո։
Verse: 7 ո́չ ապաքէն եթէ ուղի́ղ մատուցանես, եւ ուղիղ ո́չ բաժանես՝ մեղա́ր. լո́ւռ լեր, առ քե́զ լիցի դա́րձ ն(ո)ր(ա), եւ դո́ւ տիրեսցես նմա։
Verse: 8 Եւ ասէ կային ցհաբէլ եղբայր իւր, ե́կ երթիցուք ՛ի դաշտ։ եւ եղեւ իբրեւ չոգան ՛ի դաշտ անդր, յարեաւ կային ՛ի վերայ աբիլի եղբօր իւրոյ եւ սպա́ն զնա։
Verse: 9 Եւ ասէ տ(է)ր ա(ստուա)ծ ցկային. ո՞ւր է հաբէլ եղբայր քո. եւ նա ասէ՝ չգիտե́մ. միթէ պահապա՞ն իցեմ եղբօրն իմոյ։
Verse: 10 Եւ ասէ ա(ստուա)ծ. զի՞նչ գործեցեր զայդ. գոչումն արեան եղբօր քո բողոքէ́ առիս յերկրէ։
Verse: 11 եւ արդ՝ անիծեա́լ լիջիր դու ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի, որ եբաց զբերան իւր ընդունել զարիւն եղբօր քոյ ՛ի ձեռաց քոց։
Verse: 12 զի գործիցես զերկիր՝ եւ ոչ յաւելցէ տալ քեզ զզօրութի(ւն) իւր. երերեա́լ եւ տատանեալ եղիցես ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի։
Verse: 13 Եւ ասէ կային ցտ(է)ր ա(ստուա)ծ. մե́ծ է պարիժ իմ քան զթողուլդ զիս։
Verse: 14 եթէ հանէս զիս այսօր յերեսաց երկրէ, եւ յերեսաց քոց թաքեայց. եւ լինիցիմ երերեալ եւ տատանեալ յերկրի. եւ եղիցի ա(մենայ)ն որ գտանիցէ զիս՝ սպանցէ́ զիս։
Verse: 15 Եւ ասէ ցնա տ(է)ր ա(ստուա)ծ. ո́չ այդպէս։ ա(մենայ)ն որ սպանանէ զկային, եւթն վրէժս լուծցէ։ եւ եդ տ(է)ր ա(ստուա)ծ նշա́ն ՛ի կային՝ չսպանանել զնա ա(մենայ)նի որ գտանիցէ զնա։
Verse: 16 Եւ ե́լ կային յերեսաց ա(ստուծո)յ. եւ բնակեցաւ յերկրին նայիդ յանդիման եդեմայ։
Verse: 17 Եմո́ւտ կային առ կին իւր, եւ յղացաւ եւ ծնաւ զենոք։ եւ շինէր քաղաք, եւ դնէ́ր անուն քաղաքին յանուն որդւոյ իւրոյ ենոքայ։
Verse: 18 Եւ եղեւ որդի ենոքայ գայերիդադ։ եւ գայերիդադ ծնաւ զմայիէլ։ եւ մայիէլ ծնաւ զմաթուսաղա։ եւ մաթուսաղա ծնաւ զղամէք։
Verse: 19 Եւ ա́ռ իւր ղամէք երկուս կանայս. անուն միումն ադդա, եւ անուն երկրորդին սէլլա։
Verse: 20 Եւ ծնաւ ադդա զյովբէլ. նա́ է հայր այնոցիկ որ բնակեալեն ՛ի վրանս խաշնարածաց։
Verse: 21 եւ անուն եղբօր ն(ո)ր(ա) յովբաղ։ նա́ է հայր՝ որ եցոյց զերգս եւ զքնարս։
Verse: 22 Եւ սէլլա ծնաւ զթոբէլ, եւ էր ճարտարապետ դարբին՝ պղնձոյ եւ երկաթոյ. եւ քոյր թովբելայ նոյեմա։
Verse: 23 Եւ ասէ ղամէք ցկանայս իւր ցադդա եւ ցսէլլա. լուարո́ւք ձայնի իմում կանայք ղամեքայ, եւ ո́ւնկնդիք բանից իմոց. զի այր սպանի ՛ի վէ́րս ինձ, եւ երիտասարդ՝ ՛ի հարուածս ինձ։
Verse: 24 զի թէ եւթն անգամ վրէժք խնդրիցին ՛ի կայենէ. ապա եւ ՛ի ղամեքայ եւթանասնեկին եւթն։
Verse: 25 Եմո́ւտ ադամ առ եւայ կին իւր, եւ յղացաւ եւ ծնաւ որդի. եւ անուանեաց զանուն ն(ո)ր(ա) սէթ *. ասէ։ զի յարոյց ինձ ա(ստուա)ծ զաւակ ա́յլ փոխանակ հաբիլի զոր սպանն կային։
Verse: 26 Եւ սեթայ եղեւ որդի, եւ անուանեաց զանուն ն(ո)ր(ա) էնո́վս. նա յուսացաւ կոչել զանուն տ(եառ)ն ա(ստուծո)յ։
Verse: 1 Ա́յս է գիր արարածոց մարդկան. յաւուր յորում արար ա(ստուա)ծ զադամ. ըստ պատկերի́ ա(ստուծո)յ ստեղծ զնա.
Verse: 2 արու եւ է́գ արար զն(ո)ս(ա), եւ օրհնեաց զն(ո)ս(ա). եւ անուանեաց զանուն ն(ո)ց(ա) ադամ, յաւո́ւր յորում արար զն(ո)ս(ա)։
Verse: 3 Եկեա́ց ադամ ամս երկերի́ւր եւ երեսուն. եւ ծնաւ ըստ կերպարանաց իւրոց եւ ըստ պատկերի իւրում. եւ անուանեաց զանուն ն(ո)ր(ա) սէթ։
Verse: 4 Եւ եղեն աւուրք ադամայ յետ ծնանելոյ ն(ո)ր(ա) զսէթ՝ ամք եւթնհարեւր. եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս։
Verse: 5 Եւ եղեն ա(մենայ)ն աւուրք ադամայ զորս եկեաց, ամք ինն հարեւր եւ երեսուն, եւ մեռաւ։
Verse: 6 Եւ եկեաց սէթ ամս երկերի́ւր եւ հինգ, եւ ծնաւ զենովս։
Verse: 7 եւ եկեաց սէթ յետ ծնանելոյ ն(ո)ր(ա) զենովս՝ ամս եւթնհարեւր եւ եւթն. եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս։
Verse: 8 եւ եղեն ա(մենայ)ն աւուրք սէթայ, ամք ինն հարեւր եւ երկոտասան, եւ մեռաւ։
Verse: 9 Եւ եկեաց ենովս ամս հարեւր եւ իննըսուն, եւ ծնաւ զկայնայն։
Verse: 10 եւ եկեաց ենովս յետ ծնանելոյ նորա զկայնայն՝ ամս եւթնհարեւր եւ տասն եւ հինգ, եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս։
Verse: 11 եւ եղեն ա(մենայ)ն աւուրք ենովսայ՝ ամք ինն հարեւր եւ հինգ, եւ մեռաւ։
Verse: 12 Եւ եկեաց կայնայն ամս հարեւր եւ եւթանասուն, եւ ծնաւ զմաղաղայէլ։
Verse: 13 եւ եկեաց կայնայն յետ ծնանելոյ ն(ո)ր(ա) զմաղաղայէլ, ամս եւթնհարեւր եւ քառասուն, եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս։
Verse: 14 եւ եղեն ա(մենայ)ն աւուրք կայնայնայ՝ ամք ինն հարեւր եւ տասն, եւ մեռաւ։
Verse: 15 Եւ եկեաց մաղաղայէլ ամս հարեւր եւ վաթսո́ւն եւ հինգ, եւ ծնաւ զյարէդ։
Verse: 16 եւ եկեաց մաղաղայէլ յետ ծնանելոյ ն(ո)ր(ա) զյարէդ՝ ամս եւթնհարեւր եւ երեսուն. եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս։
Verse: 17 եւ եղեն ա(մենայ)ն աւուրք մաղաղայելի՝ ամք ութ հարեւր եւ իննսուն եւ հինգ, եւ մեռաւ։
Verse: 18 Եւ եկեաց յարէդ ամս հարեւր եւ վաթսուն եւ երկու, եւ ծնաւ զենոք։
Verse: 19 եւ եկեաց յարէդ յետ ծնանելոյ ն(ո)ր(ա) զենոք՝ ամս ութ հարեւր. եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս։
Verse: 20 եւ եղեն ա(մենայ)ն աւուրք յարեդի՝ ամք ինն հարեւր վաթսուն եւ երկուք, եւ մեռաւ։
Verse: 21 Եւ եկեաց ենոք ամս հարեւր վաթսուն եւ հինգ, եւ ծնաւ զմաթուսաղա։
Verse: 22 Եւ հաճո́յ եղեւ ենոք ա(ստուծո)յ յետ ծնանելոյ նորա զմաթուսաղա՝ ամս երկերիւր։ եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս։
Verse: 23 եւ եղեն ա(մենայ)ն աւուրք ենոքայ՝ ամք երեք հարեւր եւ վաթսուն եւ հինգ։
Verse: 24 եւ հաճո́յ եղեւ ենոք ա(ստուծո)յ.
Verse: 25 եւ ո́չ ուրեք գտանէր, զի փախեա́ց զնա ա(ստուա)ծ։
Verse: 26 Եւ եկեաց մաթուսաղա ամս հարիւր ութսուն եւ եւթն, եւ ծնաւ զղամէք։
Verse: 27 եւ եկեաց մաթուսաղա յետ ծնանելոյ ն(ո)ր(ա) զղամէք՝ ամս եւթնհարեւր ութսուն եւ երկու. եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս։
Verse: 28 եւ եղեն ա(մենայ)ն աւուրք մաթուսաղայի զորս եկեաց, ամք իննհարեւր վաթսուն եւ ինն, եւ մեռաւ։
Verse: 29 Եւ եկեաց ղամէք ամս հարեւր ութսուն եւ ութ. եւ ծնաւ որդի. եւ անուանեաց զանուն ն(ո)ր(ա) նո́յ. ասէ՝ սա́ հանգուսցէ զմեզ ՛ի գործոց մերոց եւ ՛ի տրտմութե(ան)ց ձեռաց մերոց, եւ յերկրէ զոր անէծ տ(է)ր ա(ստուա)ծ։
Verse: 30 եւ եկեաց ղամէք յետ ծնանելոյ նորա զնոյ՝ ամս հինգհարեւր եւ վաթսուն եւ հինգ, եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս։
Verse: 31 եւ եղեն ա(մենայ)ն աւուրք ղամեքայ՝ ամք եւթն հարիւր յիսուն եւ երեք, եւ մեռաւ։
Verse: 32 Եւ էր նոյ ամաց հինգ հարիւրից, եւ ծնաւ նոյ երիս որդիս. զսէմ, զքամ, եւ զյաբէթ։
Verse: 1 Եւ եղեւ իբրեւ սկսաւ մարդիկն բազմանալ ՛ի վերայ երկրի. եւ դստերք ծնան ն(ո)ց(ա)։
Verse: 2 տեսեալ որդւոցն ա(ստուծո)յ զդստերսն մարդկան զի գեղեցի́կ էին, առին իւրեանց կանայս յամենեցունց զոր ընտրեցին։
Verse: 3 Եւ ասէ տ(է)ր ա(ստուա)ծ. մի́ մնասցէ որդի իմ ՛ի մարդկա́նդ յայդմիկ յաւիտեան. վ(ա)ս(ն) լինելոյ դոցա մարմին։ եւ եղիցին աւո́ւրք դոցա ամք հարիւր քսան։
Verse: 4 Եւ սկա́յք էին ՛ի վերայ երկրի յաւո́ւրսն յայնոսիկ։ եւ այնորիկ իբրեւ մտանէին որդիքն ա(ստուծո)յ առ դստերսն մարդկան, եւ ծնա́ն իւրեանց որդիս. նոքա էին սկայքն որ յաւիտենից ա́րք անուանիք։
Verse: 5 Եւ իբրեւ ետես տ(է)ր ա(ստուա)ծ եթէ բազմացան չարիք մարդկան ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի. եւ ա(մենայ)ն ոք խորհէր ՛ի սրտի իւրում խնամով ՛ի չարիս զա(մենայ)ն աւուրս։
Verse: 6 Եւ ստրջացա́ւ ա(ստուա)ծ զի արար զմարդն ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի. եւ մտախո́հ եղեւ ՛ի սրտի իւրում։
Verse: 7 եւ ասէ տ(է)ր ա(ստուա)ծ. ջնջեցի́ց զա(մենայ)ն մարմին զոր արարի յերեսաց երկրի, ՛ի մարդոյ մինչեւ յանասուն. եւ ՛ի սողնոց մինչեւ ՛ի թռչունս երկնից. զի բարկացա́յ զի արարի զն(ո)ս(ա)։
Verse: 8 Բայց նոյ եգիտ շնորհս առաջի տ(եառ)ն ա(ստուծո)յ։
Verse: 9 Եւ ա́յս են ծնունդք նոյ։ նոյ՝ ա́յր արդար կատարեալ էր յազգի անդ իւրում. եւ հաճո́յ եղեւ նոյի ա(ստուծո)յ։
Verse: 10 եւ ծնաւ նոյ երիս որդիս. զսէմ, զքամ, զյաբէթ։
Verse: 11 Եւ ապականեցա́ւ երկիր առաջի ա(ստուծո)յ, եւ լցա́ւ երկիր անիրաւութ(եամ)բք։
Verse: 12 եւ ետես տ(է)ր ա(ստուա)ծ զերկիր, եւ էր ապականեալ. զի ապականեա́ց ա(մենայ)ն մարմին զճանապարհս իւր ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի։
Verse: 13 Եւ ասէ տ(է)ր ա(ստուա)ծ ցնոյ. ժամանակ ա(մենայ)ն մարդոյ հասեա́լ է առաջի իմ. զի լցա́ւ երկիր անիրաւու(թեամ)բք ՛ի նոցանէ. եւ ահա ես ապականեցի́ց զն(ո)ս(ա)՝ եւ զերկիր։
Verse: 14 Արդ՝ արա́ դու քեզ տապան ՛ի չորեքկուսի փայտից, խո́րշս խորշս գործեսցես զտապանն. եւ նաւթի́ւ ծեփեսցես զնա ներքոյ եւ արտաքոյ։
Verse: 15 Եւ այսպէս արասցես զտապանն։ յերեքհարեւր կանգնոյ զերկայնութ(իւն)Ի տապանին, եւ ՛ի յիսուն կանգնոյ զլայնութի(ւն)ն, եւ յերեսուն կանգնոյ զբարձրութի(ւն)ն։
Verse: 16 քաղելո́վ գործեսցես զտապանն, եւ ՛ի մի́ կանգուն կատարեսցես զնա ՛ի վերուստ. եւ զդուրս տապանին ՛ի կողմանէ́ արասցես։ ներքնատունս, եւ միջնատո́ւնս. եւ վերնատո́ւնս գործեսցես ՛ի նմա։
Verse: 17 Եւ ահա ես ածից ջրհեղեղ ջրոյ ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի, ապականե́լ զա(մենայ)ն մարմին յորում է շունչ կենդանի ՛ի ներքոյ երկնից. եւ ինչ որ իցէ ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի՝ սատակեսցի։
Verse: 18 Եւ եդից զուխտ իմ ընդ քեզ. եւ մտցես ՛ի տապանն. դո́ւ եւ որդիք քո, եւ կին քո, եւ կանայք որդւոց քոց ընդ քեզ։
Verse: 19 եւ յա(մենայ)ն անասնոց եւ յա(մենայ)ն գազանաց եւ յա(մենայ)ն մարմնոյ. երկու երկու յա(մենայ)նէ մուծցես ՛ի տապանն բուծանել ընդ քեզ. արու եւ է́գ լինիցին։
Verse: 20 Յա(մենայ)ն հաւուց թռչնոց ըստ ազգի, եւ յա(մենայ)ն անասնոց ը(ս)տ ազգի. եւ յա(մենայ)ն սողնոց երկրի ը(ս)տ ազգի իւրեանց. երկո́ւ երկու յա(մենայ)նէ մտանիցեն առ քեզ կերակրել ընդ քեզ արո́ւ եւ էգ։
Verse: 21 Եւ դու առնուցուս քեզ յա(մենայ)ն կերակրոց զոր ուտիցէք, եւ ժողովեսցես դու առ քեզ. եւ եղիցի քե́զ եւ ն(ո)ց(ա) կերակուր։
Verse: 22 Եւ արար նոյ զա(մենայ)ն զոր պատուիրեաց նմա տ(է)ր ա(ստուա)ծ. նո́յնպէս եւ արար։
Verse: 1 Եւ ասէ տ(է)ր ա(ստուա)ծ ցնոյ մո́ւտ դու եւ ա(մենայ)ն տուն քո ՛ի տապանդ. զի զքե́զ տեսի արդար առաջի իմ յազգիդ յայդմիկ*։
Verse: 2 եւ յա(մենայ)ն անասնոց սրբոց մո́յծ ընդ քեզ եւթն եւթն արո́ւ եւ էգ, եւ յա(մենայ)ն անասնոց որ ո́չ են ս(ուր)բ, երկո́ւս երկուս արու եւ էգ։
Verse: 3 եւ ՛ի թռչնոց երկնից սրբոց՝ եւթն եւթն արու եւ էգ. եւ ՛ի թռչնոց որ ո́չ ս(ուր)բ են՝ երկու երկու արու եւ էգ, բուծանել զաւակ ՛ի վ(ե)ր(այ) ա(մենայ)ն երկրի։
Verse: 4 Եւ ա́յլեւս եւթն օր, եւ ածից ես անձրեւ ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի զքառասուն տիւ եւ զքառասուն գիշեր, եւ ջնջեցի́ց զա(մենայ)ն հասակ զոր արարի յերեսա́ց երկրի։
Verse: 5 Եւ արա́ր նոյ զա(մենայ)ն, զոր միանգամ պատուիրեաց նմա տ(է)ր ա(ստուա)ծ։
Verse: 6 Նո́յ էր ամաց վեց հարիւրոց, եւ ջրհեղեղ ջուրցն եղեւ ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի։
Verse: 7 եւ եմուտ նոյ եւ որդիք իւր, եւ կին ն(ո)ր(ա), եւ կանայք որդւոց ն(ո)ր(ա) ընդ նմա ՛ի տապանն վ(ա)ս(ն) ջո́ւրցն հեղեղի։
Verse: 8 Եւ ՛ի թռչնոց սրբոց, եւ ՛ի թռչնոց որ ոչ ս(ուր)բ էին. եւ յա(մենայ)ն սողնոց որ սողին ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի,
Verse: 9 երկու երկու մտին առ նոյ ՛ի տապան անդր՝ արու եւ էգ, ո(ր)պ(էս) պատուիրեաց նմա տ(է)ր ա(ստուա)ծ։
Verse: 10 Եւ եղեւ յետ եւթն աւուր, եւ ջուր ջրհեղեղին եղեւ ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի։
Verse: 11 Յամին վեցհարիւրորդի կենացն նոյ. յեւթներորդում ամսեանն ՛ի քսան եւ եւթն ամսոյն։ եւ պատառեցան ա(մենայ)ն աղբիւրք անդնդոց* բազմաց. եւ սահանք երկնից բացան։
Verse: 12 եւ եղեւ անձրեւ ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի զքառասուն տիւ, եւ զքառասուն գիշեր։
Verse: 13 Յաւուր յայնմիկ եմուտ նոյ. սէմ, քամ, յաբէթ. որդիք նոյ, եւ կին նոյի, եւ երեք կանայք որդւոց ն(ո)ր(ա) ընդ նմա ՛ի տապան անդր։
Verse: 14 նոքա եւ ա(մենայ)ն գազանք ըստ ազգի, եւ ա(մենայ)ն անասուն ըստ ազգի իւրեանց, եւ ա(մենայ)ն սողուն շարժուն ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի ըստ ազգի իւրեանց։ եւ ա(մենայ)ն հաւ թռչուն ըստ ազգի իւրում,
Verse: 15 մտին առ նոյ ՛ի տապան անդր երկու երկու յա(մենայ)ն մարմնոյ յորում է շունչ կենդանի։
Verse: 16 եւ որ մտանէինն՝ արու եւ էգ յա(մենայ)ն մարմնոյ մտանէին, ո(ր)պ(էս) պատուիրեա́ց ա(ստուա)ծ նոյի։
Verse: 17 Եւ փակեա́ց տ(է)ր ա(ստուա)ծ արտաքոյ ն(ո)ր(ա) զտապանն։ եւ եղեւ ջրհեղեղ զքառասուն տիւ եւ զքառասուն գիշեր ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի։ եւ բազմացա́ւ ջուրն եւ վերացոյց զտապանն. եւ բարձրացաւ յերկրէ։
Verse: 18 եւ զօրանայր ջուրն եւ բազմանայր յոյժ ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի։ եւ շրջէր տապանն ՛ի վ(ե)ր(այ) ջրոց։
Verse: 19 Եւ սաստկանայր ջուրն յոյժ յո́յժ ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի եւ ծածկէր զա(մենայ)ն լերինս բարձունս որ էին ՛ի ներքոյ երկնից։
Verse: 20 հնգետասան կանգուն բարձրացաւ ջուրն ՛ի վեր։ եւ ծածկեաց զա(մենայ)ն լերինս։
Verse: 21 Եւ մեռա́ւ ա(մենայ)ն մարմին շարժուն ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի, թռչնոց եւ անասնոց եւ գազանաց. եւ ա(մենայ)ն սողուն զեռուն ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի, եւ ա(մենայ)ն մարդ։
Verse: 22 եւ ա(մենայ)ն որ ունէր շունչ կենդանի յըռնգունս իւր. եւ ա(մենայ)ն որ ինչ էր ՛ի վ(ե)ր(այ) ցամաքի մեռա́ւ։
Verse: 23 Եւ ջնջեա́ց զա(մենայ)ն հասակ որ էր ՛ի վ(ե)ր(այ) երեսաց երկրի, ՛ի մարդոյ մինչեւ յանասուն. ՛ի սողնոց մինչեւ ՛ի թռչունս երկնից. եւ ջնջեցան յերկրէ։ եւ մնաց միայն նո́յ եւ որ ընդ նմա էին ՛ի տապանի անդ։
Verse: 24 Եւ բարձրացա́ւ ջուրն ՛ի վերայ երկրի աւուրս հարիւր եւ յիսուն։
Verse: 1 Եւ յիշեաց ա(ստուա)ծ զնոյ եւ զա(մենայ)ն գազանս, եւ զա(մենայ)ն անասունս, եւ զա(մենայ)ն թռչունս որ էին ընդ նմա ՛ի տապանի անդ. եւ ած ա(ստուա)ծ հողմ ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի, եւ դադարեաց ջուրն։
Verse: 2 եւ խցան աղբիւրք անդընդոց, եւ սահանք երկնից. եւ արգելա́ւ անձրեւ յերկնից։
Verse: 3 եւ զիջանէր տակաւ, երթայր ջուրն եւ թուլանա́յր յերկրէ եւ նուազէր ջուրն յետ հարիւր եւ յիսուն սւուր։
Verse: 4 Եւ նստա́ւ տապանն յեւթներորդում ամսեանն ՛ի քսանեւեւթն ամսոյն ՛ի լերինս արարատայ։
Verse: 5 եւ ջուրն երթայր եւ նուազէր մինչեւ ՛ի տասներորդ ամիսն։ իսկ յամսեանն մետասաներորդի, որ օր առաջին էր ամսոյն՝ երեւեցա́ն գլուխք լերանց։
Verse: 6 Եւ եղեւ յետ քառասուն աւուր եբա́ց նոյ զպատուհան տապանին զոր արար։
Verse: 7 եւ արձակեաց զագռաւն, եւ ել. եւ անդրէն ո́չ դարձաւ մինչեւ ցամաքել ջրոյն յերկրէ։
Verse: 8 Եւ արձակեաց զաղաւնին զհետ ն(ո)ր(ա) տեսանել թէ ցածուցեա՞լ իցէ ջուրն յերեսաց երկրի։
Verse: 9 եւ չգտեալ աղաւնոյն հանգիստ ոտից իւրոց՝ դարձա́ւ անդրէն առ նա ՛ի տապան անդր. զի ջո́ւր դեռ ունէր զա(մենայ)ն երեսս երկրի։ եւ ձգեաց զձեռն եւ ընկալաւ զնա, եւ առ զնա անդրէն առ ի́ւր ՛ի տապան անդր։
Verse: 10 Եւ դադարեաց եւս աւուրս եւթն, եւ դարձաւ արձակեաց զաղաւնին ՛ի տապանէ անտի։
Verse: 11 եւ դարձաւ առ նա աղաւնին ընդ երեկս, եւ ունէր տերեւ ձիթենւոյ շի́ղ ՛ի բերան իւրում. եւ գիտա́ց նոյ, թէ ցածուցեալ են ջուրքն յերկրէ։
Verse: 12 Եւ դադարեաց աւուրս եւթն եւս, եւ դարձեալ արձակեա́ց զաղաւնին։ եւ ո́չ եւս յաւելաւ դառնալ առ նա։
Verse: 13 Եւ եղեւ ՛ի վեցհարիւրորդի եւ ՛ի մի́ում ամի կենաց նոյի, յամսեանն առաջնում որ օր մի էր ամսոյն, նուազեա́ց ջուրն յերեսաց երկրի։ Եւ եբա́ց նոյ զձեղուն տապանին զոր արար *։ եւ ետես զի նուազեալ էր ջուրն յերեսաց երկրի։
Verse: 14 իսկ յամսեանն եւթներորդի, որ օր քսան եւ եւթն էր ամսոյն՝ ցամաքեցա́ւ երկիր։
Verse: 15 Եւ խԷսեցաւ տ(է)ր ա(ստուա)ծ ընդ նոյի եւ ասէ.
Verse: 16 ե́լ ՛ի տապանէ այտի, դու եւ կին քո, եւ որդիք քո, եւ կանայք որդւոց քոց ընդ քեզ։
Verse: 17 եւ ա(մենայ)ն գազանք որ են ընդ քեզ, եւ ա(մենայ)ն մարմին ՛ի թռչնոց մինչեւ ցանասունս։ եւ զա(մենայ)ն սողո́ւն զեռուն երկրի հա́ն ընդ քեզ, եւ զեռասցեն ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի։ եւ աճեցէ́ք եւ բազմացարուք ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի։
Verse: 18 Եւ ե́լ նոյ. եւ կին ն(ո)ր(ա) եւ որդիք ն(ո)ր(ա), եւ կանայք որդւոց ն(ո)ր(ա) ընդ նմա։
Verse: 19 եւ ա(մենայ)ն գազան, եւ ա(մենայ)ն սողո́ւն շարժուն, եւ ա(մենայ)ն թռչուն յերկրէ ըստ ազգի իւրեանց, ելին ՛ի տապանէ անտի։
Verse: 20 Եւ շինեաց նոյ սեղան ա(ստուծո)յ։ եւ առ յա(մենայ)ն անասնոց սրբոց, եւ յա(մենայ)ն թռչնոց սրբոց, եւ եհան ողջակէզ ՛ի վ(ե)ր(այ) սեղանոյն։
Verse: 21 եւ հոտոտեցաւ տ(է)ր ա(ստուա)ծ ՛ի հոտ անուշից։ Եւ ասէ տ(է)ր ա(ստուա)ծ, ածեալ զմտաւ, ո́չ եւս յաւելից անիծանել զերկիր վ(ա)ս(ն) գործոց մարդկան։ զի միտք մարդկան հաստատեա́լ են ՛ի խնամս չարի ՛ի մանկութ(են)է իւրոմէ։ Արդ՝ ո́չ եւս յաւելից հարկանել զա(մենայ)ն մարմին կենդանի որպէս արարի։
Verse: 22 այսուհետեւ զա(մենայ)ն աւուրս երկրի՝ սե́րմն եւ հունձք, ցո́ւրտ եւ տօթ, ամա́ռն եւ գարուն. զտիւ եւ զգիշեր մի́ դադարեսցեն։
Verse: 1 Եւ օրհնեա́ց ա(ստուա)ծ զնոյ եւ զորդիս ն(ո)ր(ա). եւ ասէ ցն(ո)ս(ա), աճեցէ́ք եւ բազմացարո́ւք եւ լցէ́ք զերկիր եւ տիրեցէ́ք դմա։
Verse: 2 եւ ա́հ եւ երկիւղ ձեր եղիցի ՛ի վ(ե)ր(այ) ա(մենայ)ն գազանաց երկրի. եւ ՛ի վ(ե)ր(այ) ա(մենայ)ն թռչնոց երկնից, եւ ՛ի վ(ե)ր(այ) ա(մենայ)ն զեռնոց երկրի, եւ ՛ի վերայ ա(մենայ)ն ձկանց ծովու. զորս ընդ ձեռա́մբ ձերով ետու։
Verse: 3 Եւ ա(մենայ)ն զեռուն որ է կենդանի, ձե́զ լիցի ՛ի կերակուր. իբրեւ զբանջար խոտոյ ետո́ւ ձեզ զա(մենայ)ն։
Verse: 4 Բայց զմիս արեամբ շնչոյ մի́ ուտիցէք։
Verse: 5 ք(ան)զի եւ զձե́ր արիւն շնչոյ խնդրեցից, ՛ի ձեռաց ա(մենայ)ն գազանաց խնդրեցից զնա, եւ ՛ի ձեռաց մարդոյ. ՛ի ձեռաց առն զշունչ արեան եղբօր իւրոյ խնդրեցից։
Verse: 6 Որ հեղու զարիւն մարդոյ, փոխանակ արեան ն(ո)ր(ա) հեղցի́ արիւն ն(ո)ր(ա)։ զի ՛ի պատկեր ա(ստուծո)յ արարի ես զմարդն։
Verse: 7 այլ դուք աճեցէ́ք եւ բազմացարուք՝ եւ լցէք զերկիր, եւ բազմացարո́ւք ՛ի վ(ե)ր(այ) դորա։
Verse: 8 Եւ խօսեցաւ տ(է)ր ա(ստուա)ծ ընդ նոյի, եւ ընդ որդիս ն(ո)ր(ա) որ ընդ նմա էին՝ եւ ասէ.
Verse: 9 եւ ահաւասիկ ես հաստատե́մ զուխտ իմ ընդ ձեզ, եւ ընդ զաւակի ձերում յետ ձեր։
Verse: 10 եւ ընդ ա(մենայ)ն շնչոյ կենդանւոյ որ ընդ ձե́զ են, ՛ի թռչնոց եւ յանասնոց եւ յա(մենայ)ն գազանաց երկրի* որ ընդ ձեզ. եւ յամենեցունց որ ելին ՛ի տապանէ անտի, եւ ա(մենայ)ն անասնոց երկրի։
Verse: 11 եւ հաստատեցի́ց զուխտ իմ ընդ ձեզ. եւ ո́չ եւս մեռանիցի ա(մենայ)ն մարմին ՛ի ջրհեղեղէ. եւ ո́չ եւս եղիցի ջրհեղեղ ջուրց ապականել զա(մենայ)ն երկիր։
Verse: 12 Եւ ասէ տ(է)ր ա(ստուա)ծ ցնոյ. ա́յս է նշան ուխտին ցոր ես տաց ընդ իս եւ ընդ ձեզ, եւ ՛ի մէջ ա(մենայ)ն շնչոյ կենդանւոյ որ է́ ընդ ձեզ, յազգս յաւիտենից։
Verse: 13 Զաղեղն իմ եդից յամպս, եւ եղիցի ՛ի նշանակ յաւիտենական ուխտին ընդիս եւ ընդ ամենայն երկիր։
Verse: 14 Եւ եղիցի ՛ի գումարել ինձ զամպս ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի, երեւեսցի աղեղն իմ յամպս։
Verse: 15 եւ յիշեցից զուխտ իմ որ ընդ իս եւ ընդ ձեզ, եւ ՛ի մէջ ա(մենայ)ն շնչոյ կենդանւոյ յա(մենայ)ն մարմին. եւ ո́չ եւս եղիցի ջրհեղեղ ՛ի սատակել զա(մենայ)ն մարմին։
Verse: 16 Եւ եղիցի աղեղն իմ յամպս. եւ տեսից, յիշե́լ զուխտն յաւիտենական ՛ի մէջ իմ եւ ՛ի մէջ ա(մենայ)ն շնչոյ կենդանւոյ յա(մենայ)ն մարմնի որ է ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի։
Verse: 17 Եւ ասէ ա(ստուա)ծ ցնոյ. ա́յս է նշան ուխտին զոր ուխտեցի ես ընդ իս եւ ընդ ձեզ, եւ ՛ի մէջ ա(մենայ)ն մարմնոյ որ է ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի։
Verse: 18 Եւ էին որդիք նոյի որ ելին ՛ի տապանէ անտի. սէմ, քամ, յաբեթ. քամ էր հա́յր քանանու։
Verse: 19 երեք սոքա էին որդիք նոյի, եւ ՛ի նոցանէ́ սփռեցան ընդ ա(մենայ)ն երկիր։
Verse: 20 Եւ սկսաւ նոյ, այր հողագործ զերկիր գործել. եւ տնկեաց այգի́։
Verse: 21 եւ արբ ՛ի գինւոյն եւ արբեցաւ. եւ մերկացա́ւ ՛ի տան իւրում։
Verse: 22 Եւ ետե́ս քամ հայր քանանու զմերկութի(ւն) հօր իւրոյ, եւ ել պատմեաց երկուց եղբարց իւրոց արտաքոյ։
Verse: 23 Եւ առեալ սեմա́յ եւ յաբեթի հանդերձ, եդին ՛ի վերայ թիկանց երկոցուն, եւ գնացին յե́տս յետս, եւ ծածկեցին զմերկու(թ)ի(ւն) հօտն իւրեանց. եւ զերեսս իւրեանց յե́տս ընդդէ́մ ունէին, եւ զմերկու(թ)ի(ւն) հօրն իւրեանց ո́չ տեսին։
Verse: 24 Եւ սթափեցա́ւ նոյ ՛ի գինւոյ անտի իւրմէ, եւ գիտա́ց զինչ արար ընդ նա որդին իւր կրտսեր։
Verse: 25 եւ ասէ. անիծեալ քանան մանուկ, եւ եղիցի ծառա́յ եղբարց իւրոց։
Verse: 26 Եւ ասէ օրհնեալ տ(է)ր ա(ստուա)ծ, ա(ստուա)ծ սեմայ, եւ եղիցիքանան ծառա́յ ն(ո)ր(ա)։
Verse: 27 ընդարձակեսցէ́ ա(ստուա)ծ յաբեթի, եւ բնակեսցէ ՛ի տան սեմայ. եւ եղիցի քանան ծառա́յ ն(ո)ց(ա)։
Verse: 28 Եւ եկեաց նոյ յետ ջրհեղեղին՝ ամս երեքհարիւր յիսուն։
Verse: 29 Եւ եղեն ամենայն աւուրք նոյի, ամք իննհարեւր եւ յիսուն. եւ մեռաւ։
Verse: 1 Եւ ա́յս են ծնունդք որդւոցն նոյի.սէ́մ, քամ, յաբեթ. եւ ծնան ն(ո)ց(ա) որդիք յետ ջրհեղեղին։
Verse: 2 Որդիք յաբեթի. գամեր, եւ մագովգ, եւ մագա, եւ յաւան, եւ ելիսա, եւ թոբէլ, եւ մոսոք, եւ թիրաս։
Verse: 3 Եւ որդիք գամերայ՝ ասքանազ. եւ րիփաթ, եւ թորգոմա։
Verse: 4 Եւ որդիք յաւանայ՝ եղիսա, եւ թարսիս. կիտացիք, եւ ռոդացիք։
Verse: 5 եւ ՛ի սոցանէ́ մեկնեցան կղզիք ազգաց յերկրի իւրեանց. իւրաքանչի́ւր ըստ լեզուս յա́զգս իւրեանց եւ ՛ի տոհմս իւրեանց։
Verse: 6 Եւ որդիք քամայ՝ քո́ւշ, եւ մեսարեմ, փո́ւդ, եւ քանան։
Verse: 7 Եւ որդիք քուշայ՝ սաբա, եւ եւիլա, եւ սաբաթա, եւ ռեգմա, եւ սաբակաթա։ եւ որդիք ռեգմայ, սաբա եւ յուդադան։
Verse: 8 Եւ քուշ ծնաւ զնեբրովթ. նա́ սկսաւ լինել հսկայ ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի։
Verse: 9 եւ նա էր սկայ որսո́րդ առաջի տ(եառ)ն ա(ստուծո)յ. վ(ա)ս(ն) այնորիկ ասեն, իբրեւ զնեբրովթ սկայ առաջի տ(եառ)ն ա(ստուծո)յ։
Verse: 10 Եւ եղեւ սկիզբն թագաւորութե(ան) ն(ո)ր(ա) բաբելովն. եւ որէդ, եւ աքադ. եւ քաղանէ յերկրին սենայար։
Verse: 11 Յերկրէն յայնմանէ ե́լ ասուր, եւ շինեաց զնինուէ, եւ զռոբովթ քաղաք. եւ զքաղան.
Verse: 12 եւ զդասեման ՛ի մէջ նինուէի́ եւ ՛ի մէջ քաղանայ, ա́յն է քաղաք մեծ։
Verse: 13 Եւ մեստրեմ ծնաւ զլուդիիմացիս, եւ զսենիիմացիս եւ զսաղբիիմացիս. եւ զհեփթաղիիմացիս.
Verse: 14 եւ զպատրոսոնիիմացիս, եւ զքաղսոնիիմացիս, ուստի ելին փղշտացիք. եւ զկափթոորիմացիս։
Verse: 15 Եւ քանան ծնաւ զսիդոն զանդրանիկ իւր, եւ զքետացին։
Verse: 16 եւ զյեբուսացին, եւ զամովրհացին, եւ զգերգեսացին,
Verse: 17 եւ զխեւացին. եւ զարուակացին, եւ զամինացին,
Verse: 18 եւ զարադիոնացին, եւ զսամարացին, եւ զամաթացին։ Եւ յետ այնորիկ սփռեցան ազգք քանանացւոց։
Verse: 19 եւ եղեն սահմանք քանանացւոց, ՛ի սիդոնէ մինչեւ ՛ի գա́լ ՛ի գերարա եւ ՛ի գազա. մինչեւ ՛ի գա́լ ՛ի սոդոմ եւ ՛ի գոմոր, եւ յադամա́ եւ ՛ի սեբոյիմ մինչեւ ՛ի լասա։
Verse: 20 Սոքա́ են որդիք քամայ յազգս իւրեանց, ըստ լեզո́ւս իւրեանց, յաշխարհս իւրեանց, եւ ՛ի տոհմս իւրեանց։
Verse: 21 Եւ սեմայ ծնան որդիք եւ ն(ո)ր(ա), հօրն ա(մենայ)ն որդւոցն եբերայ, եղբօրն յաբեթի երիցու։
Verse: 22 Որդիք սեմայ. էլամ եւ ասուր, արփաքսադ եւ լուդ, եւ արամ։
Verse: 23 եւ որդիք արամայ. հուս, եւ էմուղ, եւ գադեր, եւ մոսոք։
Verse: 24 եւ արփաքսադ ծնաւ զսաղա. եւ սաղա ծնաւ զեբեր։
Verse: 25 Եւ եբերայ ծնան երկու որդիք. անուն միոյն փաղէկ. զի յաւուրս ն(ո)ր(ա) բաժանեցաւ երկիր։ եւ անուն եղբօր ն(ո)ր(ա) յեկտան։
Verse: 26 Եւ յեկտան ծնաւ զէլմովդադ, եւ զսաղէք, եւ զասարմովդ, եւ զյարաք։
Verse: 27 եւ զյոդորամ, եւ զեզէլ, եւ զդէկլա,
Verse: 28 եւ զգեբաղ, եւ զաբիմէէլ, եւ զսաբեի,
Verse: 29 եւ զուփիր, եւ զեւիղա, եւ զյոբաբ։ Ամենեքեան սոքա որդիք յեկտանայ։
Verse: 30 եւ եղեւ բնակութի(ւն) ն(ո)ց(ա) ՛ի մասեաց մինչեւ ՛ի գալ ՛ի սովփերա լեառնն արեւելեայց։
Verse: 31 Սոքա́ են որդիք սեմայ յազգս իւրեանց, ըստ լեզուս իւրեանց, յաշխարհս իւրեանց եւ ՛ի տոհմս իւրեանց։
Verse: 32 Ա́յս են ազգք որդւոց նոյի ըստ ծնունդս իւրեանց ըստ տոհմս իւրեանց։ եւ ՛ի սոցանէ սփռեցան կղզիք ազգաց ՛ի վ(ե)ր(այ) երկրի յե́տ ջրհեղեղին։
Verse: 1 Եւ էր ա(մենայ)ն երկիր՝ լեզու մի́, եւ բարբառ մի́ ամենեցուն։
Verse: 2 Եւ եղեւ ՛ի խաղալն ն(ո)ց(ա) յարեւելից, գտին դա́շտ մի յերկիրն սէնաար, եւ բնակեցան անդ։
Verse: 3 եւ ասեն այր ցընկեր իւր, եկա́յք արկցուք աղիւս, եւ թրծեսցո́ւք զայն հրով. եւ եղեւ ն(ո)ց(ա) աղիւսն ՛ի տեղի́ քարի, եւ կուպր ՛ի տեղի́ շաղախոյ։
Verse: 4 Եւ ասեն եկա́յք շինեսցուք մեզ քաղաք եւ աշտարակ, որոյ լինիցի գլուխն մինչեւ յերկինս. եւ արասցուք մեզ անուն յառա́ջ քան զսփռել ՛ի վ(ե)ր(այ) երեսաց ա(մենայ)ն երկրի։
Verse: 5 Եւ էջ տ(է)ր տեսանե́լ զքաղաքն եւ զաշտարակն զոր շինէին որդիք մարդկան։
Verse: 6 եւ ասէ տ(է)ր. ահա́ ազգ մի́ եւ լեզու մի́ ամենեցուն, եւ զայդ սկսան գործել։ եւ արդ՝ ո́չինչ պակասի ՛ի նոցանէ, զա(մենայ)ն զոր ինչ յօժարեսցին գործել։
Verse: 7 եկա́յք իջցուք եւ խառնակեսցո́ւք անդ զլեզուս ն(ո)ց(ա), զի մի́ լսիցեն իւրաքանչիւր բարբառոյ ընկերի իւրոյ։
Verse: 8 Եւ սփռեա́ց զնոսա տ(է)ր ա(ստուա)ծ անտի ընդ երեսս ա(մենայ)ն երկրի, եւ դադարեցին ՛ի շինելոյ զքաղաքն եւ զաշտարակն։
Verse: 9 վ(ա)ս(ն) այնորիկ կոչեցաւ անուն ն(ո)ր(ա) խառնակու(թ)ի(ւն). զի ա́նդ խառնակեաց տ(է)ր ա(ստուա)ծ զլեզուս ա(մենայ)ն երկրի. եւ անտի ցրուեաց զն(ո)ս(ա) տ(է)ր ա(ստուա)ծ ընդ երեսս ա(մենայ)ն երկրի։
Verse: 10 Եւ ա́յս են ծնունդք սեմայ։ սէմ որդի հարիւրեմեա́ն էր յորժամ ծնաւ զարփաքսադ յերկրորդում ամի յետ ջրհեղեղին։
Verse: 11 Եւ եկեաց սէմ յետ ծնանելոյ ն(ո)ր(ա) զարփաքսադ՝ ամս հինգհարիւր. եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս, եւ մեռաւ։
Verse: 12 Եւ արփաքսադ եկեաց ամս հարիւր երեսուն եւ հինգ, եւ ծնաւ զսաղա։
Verse: 13 եւ եկեաց արփաքսադ յետ ծնանելոյ նորա զսաղա ամս երեքհարեւր եւ երեսուն. եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս, եւ մեռաւ։
Verse: 14 Եւ եկեաց սաղա ամս հարիւր երեսուն, եւ ծնաւ զեբեր։
Verse: 15 եւ եկեաց սաղա յետ ծնանելոյ ն(ո)ր(ա) զեբեր ամս երեքհարիւր երեսուն. եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս, եւ մեռաւ։
Verse: 16 Եւ եկեաց եբեր ամս հարիւր երեսուն եւ չորս, եւ ծնաւ զփաղէկ։
Verse: 17 եւ եկեաց եբեր յետ ծնանելոյ ն(ո)ր(ա) զփաղէկ, ամս երկերիւր եւ եւթանասուն. եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս, եւ մեռաւ։
Verse: 18 Եւ եկեաց փաղէկ ամս հարիւր երեսուն եւ չորս։. եւ ծնաւ զռագաւ։
Verse: 19 եւ եկեաց փաղէկ յետ ծնանելոյ ն(ո)ր(ա) զռագաւ՝ ամս երկերիւր ինն. եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս, եւ մեռաւ։
Verse: 20 Եւ եկեաց ռագաւ ամս հարիւր երեսուն եւ երկու. եւ ծնաւ զսերուք։
Verse: 21 եւ եկեաց ռագաւ յետ ծնանելոյ ն(ո)ր(ա) զսերուք՝ ամս երկերիւր եւթն. եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս, եւ մեռաւ։
Verse: 22 Եւ եկեաց սերուք ամս հարիւր երեսուն, եւ ծնաւ զնաքովր։
Verse: 23 եւ եկեաց սերուք յետ ծնանելոյ ն(ո)ր(ա) զնաքովր՝ ամս երկերիւր, եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս, եւ մեռաւ։
Verse: 24 Եւ եկեաց նաքովր ամս եւթանասուն եւ ինն, եւ ծնաւ զթարա։
Verse: 25 եւ եկեաց նաքովր յետ ծնանելոյ ն(ո)ր(ա) զթարա՝ ամս հարիւր քսան եւ երկու. եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս, եւ մեռաւ։
Verse: 26 Եւ եկեաց թարա ամս եւթանասուն, եւ ծնաւ զաբրա́մ, եւ զնաքովր, եւ զառան։
Verse: 27 Ա́յս են ծնունդք թարայի։ թարա ծնաւ զաբրամ, եւ զնաքովր, եւ զառան։ եւ առան ծնաւ զղովտ։
Verse: 28 եւ մեռա́ւ առան առաջի թարայի հօր իւրոյ, յերկրին յորում ծնաւ, յաշխարհին քաղդեացւոց։
Verse: 29 Եւ առին աբրամ եւ նաքովր իւրեանց կանայս. անուն կնոջն աբրամու՝ սարա, եւ անուն կնոջն նաքովրայ՝ մեղքայ, դուստր առանայ, հօր մեղքայ, եւ հօր՝ յէսքայ։
Verse: 30 Եւ էր սարա ամուլ եւ ո́չ ծնանէր։
Verse: 31 Եւ ա́ռ տարա զաբրամ զորդի իւր, եւ զնաքովր զորդի իւր, եւ զղովտ որդի առանայ որդւոյ իւրոյ. եւ զսարա զնո́ւ իւր զկին աբրամու որդւոյ իւրոյ, եւ եհան զն(ո)ս(ա) յաշխարհէն քաղդեացւոց երթալ յերկիրն քանանացւոց. եւ եկին մինչեւ զխառան, եւ բնակեցին անդ։
Verse: 32 Եւ եղեն ա(մենայ)ն աւուրք թարայի ՛ի խառան, ամք երկերեւր եւ հինգ. եւ մեռա́ւ թարա ՛ի խառան։
Verse: 1 Եւ ասէ ա(ստուա)ծ ցաբրամ. ե́լ դու յերկրէ քումմէ եւ յազգէ քումմէ եւ ՛ի տանէ հօր քոյ, յերկի́ր զոր ցուցից քեզ։
Verse: 2 եւ արարից զքեզ յազգ մեծ. եւ օրհնեցից զքեզ, եւ մեծացուցից զանուն քո. եւ եղիցես օրհնեա́լ։
Verse: 3 եւ օրհնեցից զօրհնիչս քո, եւ զանիծիչս քո անիծից. եւ օրհնեսցին ՛ի քեզ ա(մենայ)ն ազգք երկրի։
Verse: 4 Եւ գնաց աբրամ ո(ր)պ(էս) եւ խօսեցաւ ընդ նմա ա(ստուա)ծ. երթա́յր ընդ նմա եւ ղովտ։ եւ աբրամ էր ամաց եւթանասուն եւ հնգից յորժամ ել ՛ի խառանէ։
Verse: 5 Եւ ա́ռ աբրամ զսարա զկին իւր, եւ զղովտ զեղբօրորդի իւր, եւ զա(մենայ)ն զինչս իւրեանց զոր ստացան, եւ զա(մենայ)ն ոգիս զոր ստացան ՛ի խառան. եւ ելին գնա́լ յերկիրն քանանացւոց. եւ եկին յերկիրն քանանու։
Verse: 6 Եւ շրջեցաւ աբրամ յերկիրն ընդ երկայնու(թ)ի(ւն) ն(ո)ր(ա) մինչեւ ՛ի